• Dear Writers, இத்தளத்தில் எழுத விரும்புகிறவர்கள், jlinepublications@gmail.com என்ற மின்னஞ்சலில் தொடர்பு கொள்ளவும். Dear Guest, Please register in the forum to read stories of the writers and post your valuable comments. Please email: jlinepublications@gmail.com or whatsapp: +91-6384850278 any login related queries.

Buy Tamil Novels online

கண்ணன் என் மைந்தன் 3

கண்ணன் என் மைந்தன்

பகுதி 3

கமல் அந்த கேள்வியைக் கேட்கவும் யாமினியின் முகம் சட்டென வாடிப் போனது.
இல்லடா, நானும் நிறைய தடவை விசாரிச்சுட்டேன்..ம். ஆனா எங்க போகப் போறாரு. எனக்கு நம்பிக்கை இருக்கு.. அவரு நிச்சயம் வந்துருவாரு என்று உதடுகள் சொன்னாலும் மனதுக்குள் அந்த வலி இருக்கத்தான் செய்தது.
பின் அங்கிருந்து கிளம்பி தன் வீட்டை அடைந்த யாமினி கண்ணனை உறங்கச் செய்து தானும் உறங்க ஆயத்தமானாள்.
மறுபடியும் சிவகாமியிடம் இருந்துபோன் அடிக்க..
ம்.. யாமினி.. வீட்ட ஜாக்கிரதையா பூட்டிட்டு தூங்கு என்று எச்சரிக்க..
அம்மா.. இங்க சிசிடிவி கேமரா இருக்கு. வெளியில வாட்ச்மேன் நிக்கிறார். இது பாஷ் ஏரியா. செக்யூரிட்டி எல்லாம் பலமா இருக்கும். நீங்க நிம்மதியா தூங்குங்க குட் நைட் என்று விடைபெற்றாள்.
யாமினி தன் தாய் வீட்டிலேயே தங்கலாம் தான். ஆனால் அவள் ஆருயிர்க் கணவன் இரவுவேளையில் அவளைத் தேடி வந்தால், அவளைக் காணாமல் அவன் தவித்து விடக் கூடாது என்ற காரணத்திற்காகவே தன் வீட்டிலேயே இருந்து பழகி விட்டாள்.
யாமினிக்கு என்ன மன வருத்தம் என்றாலும் தன் கணவனின் தோளில் சாய்ந்தால் அவள் கவலைகள் மாயமாய் மறைந்து விடும். இன்று அவன் இல்லை. ஆனால் அவள் எதிரில் பெரிய பிரேமில் அவளைப் பார்த்து சிரித்துக் கொண்டிருந்தான் அர்ஜுன், அவள் ஆருயிர்க் கணவன்.

அவனது சிரித்த முகத்தை தன் விரல்களால் தடவியவளுக்கு அவர்களின் வசந்த கால நினைவுகள் அவள் நெஞ்சுக்குள் கடல் அலையாய் வந்து மோத, அவள் கண்கள் அருவியாய் ஊற்றெடுத்தன.
யாமினி அர்ஜூனின் நினைவோடு நெடு நேரம் இரவு தூங்காமல் அழுததில், அவள் தலையணை கூட கசிந்து உருகி இருந்தது. காலை 3 மணி அளவில் தூங்கத் தொடங்கியவளை சில மணி நேரங்களில் அலாரம் அடித்து எழுப்ப.. கண்ணைத் திறக்க போராடியவளுக்கு தலைவலி தெறிக்கத் தொடங்கிருந்தது. அலாரமை கால்மணி நேரத்துக்கு பின் அடிக்கும்படி திருகி வைத்தாள்.
மற்ற நாள் என்றால் லீவு சொல்லி விடலாம் என்று தோன்றும். ஆனால் இன்று புது எம்.டீ.வருகிற நாள். லீவு போட்டால் நன்றாக இராது. இதே இது பழைய கம்பெனி என்றால், நான்கு வருட அனுபவத்துடன் நல்ல பெயரும் இருந்தது.
ஆனால் யாமினி கண்ணனை கருவுற்றிருந்த போது முதல் நான்கு மாதங்கள் எந்த பிரச்சினையும் இல்லாமல் தான் இருந்தது. பிறகு ஸ்கேன் செய்த போது நஞ்சுக்கொடி கீழ் இறங்கித் தெரிவதால் ஜாக்கிரதையாக இருக்குமாறு மருத்துவர் எச்சரிக்க, அதற்கு மேல் சிவகாமி யாமினியை வேலைக்கு அனுப்புவதாக இல்லை.
அவளுக்கு இருந்த நல்ல பெயருக்கு கம்பெனியில் பேறுகால விடுமுறையாக 8 மாதம் கூட விடுப்பு கொடுத்திருப்பார்கள். இருந்தாலும் யாமினிக்கு தான் சலுகையாக கேட்க மனம் இல்லாமல், கம்பெனியில் இருந்து விலகினாள்.
கண்ணனுக்கு மூன்று மாதங்கள் முடிந்தபிறகு வேலைக்கு கண்டிப்பாக போக வேண்டும் என்று யாமினி தீர்க்கமாக முடிவெடுத்து இருந்தாள். அது அவளுக்காக எடுத்த முடிவல்ல. அவளது கணவன் அர்ஜுன் எப்போதுமே அவளது முன்னேற்றத்தைப் பற்றி வெகுவாக யோசிப்பான். அவன் வரும் நாளில் இத்தனை வருடங்கள் அவள் பெற்ற அனுபவத்தை தொலைத்திருந்தால், அவளைப் பற்றிய அவனது கணிப்பு குறையக்கூடும் என்பதற்காகத் தான்.

அவள் உயிர்த் தோழி வாணி வேலை பார்க்கும் கம்பெனியில் யாமினிக்கு தகுதியான வேலை வருவதாக அவள் கூற, யாமினியும் முறையாக விண்ணப்பித்து அந்த வேலையில் சேர்ந்தாள்.
இன்றோடு புதிய வேலையில் சேர்ந்து மூன்று மாதங்களும் முடிந்திருந்தன. அலாரம் சினுங்க யாமினியும் கண் விழித்தாள். அந்தச் சிறிய தூக்கம் யாமினியின் தலைவலியை வெகுவாக குறைந்திருந்தது. பின் வழக்கம் போல கிளம்பி தன் மகனையும் தாயிடம் ஒப்படைத்துவிட்டு தன் அலுவலகத்தை அடைந்தாள்.
யாமினி அறியவில்லை. அன்றோடு அவளுக்கு வேலைக்குச் செல்லும் ஆசையே விட்டுப் போய் விடும் என்பதை உணராமல் உற்சாகமாக வேலைக்குச் சென்றாள். அவள் இந்த நிறுவனத்தில் சேர்ந்து மூன்று மாதங்கள் ஆனாலும், அனைவருடனும் எளிதாகப் பழகும் அவளின் குணம் அவளுக்கு நிறைய நண்பர்களைப் பெறச் செய்திருந்தது.
அவளது சக ஊழியர்களுக்கு எந்த சந்தேகம் என்றாலும் தயக்கமில்லாமல் உதவி புரிவதும், கலகலப்பான பேச்சும், மலர்ந்த முகமும், யாமினியை அங்கு எல்லோருக்கும் பிடித்தவளாய் மாற்றியிருந்தது.
அன்று எம்.டீ.யை வரவேற்பதற்காக கான்பரன்ஸ் ஹாலில், சின்ன மீட்டிங்குடன் வரவேற்பும் ஏற்பாடு செய்து வைத்திருந்தனர். அனைவரும் புது எம்.டீயை வரவேற்க ஆவலுடன் காத்திருந்தனர். கரகோஷத்துடன் வந்தவனைப் பார்த்த யாமினி இமைக்கவும் மறந்து நின்றாள்.
யாமினிக்கு தன் கண்களையே நம்ப முடியவில்லை. வந்தவன் வேறு யாரும் இல்லை அவள் ஆருயிர்க் கணவன் அர்ஜுன். கிட்டத்தட்ட ஒன்றரை வருடங்கள் அவளை விட்டுச் சென்றவன். இனி அவனைக் கண்ணால் காணக் கூட முடியுமோ என்று எத்தனையோ நாள் வருந்தியவளுக்கு அவனைக் கண்டதும் சந்தோஷம் அவள் உடலின் ஒவ்வொரு அணுவிலும் பரவியது.
அவளையும் அறியாமல் தன் மனதில் இருந்த உற்சாகம் அவள் கண்களிலும் அவள் புன்னகையிலுமாக மின்னியது. மேனேஜர் சந்திரன் ஒவ்வொருவராக அறிமுகம் செய்ய.. எல்லோரிடமும் கைகுலுக்கினான் அர்ஜுன். தன்னவனின் தொடுகைக்காக ஏங்கியவள் அவனுக்காக காத்திருக்க..
யாமினியிடம் வந்த மேனேஜர், திஸ் இஸ் யாமினி, நமது ஆபீஸில் மிகவும் துருதுருவென்று இருக்கும் சுட்டிப் பெண், எல்லோருக்கும் பிடித்தவள் என்று அறிமுகப்படுத்தினார்.
ஆனால் அர்ஜுன் ஹாய் என்ற ஒற்றைச் சொல்லோடு நிறுத்தி, அடுத்து யார் என்று அவளைத் தாண்டிச் செல்ல, அவனிடம் கைகுலுக்க என்று தூக்கிய அவள் கையைக் கீழே கொண்டு போகவும், அவள் முகத்தில் இருந்த புன்னகையை மறைக்கவும் அவள்பெரும்பாடு பட வேண்டியதாக இருந்தது.
பக்கத்தில் நின்ற நிர்மலா வெளிப்படையாக அதைப் பார்த்துச் சிரிக்க, .யாமினிக்கு அவமானம் தாங்காமல் என்னவோ போலாகி விட்டது. அர்ஜுன் ஒருவேளை அவள் பிள்ளை பெற்று சற்று சதை போட்டதில் அடையாளம் தெரியாமல் சென்று விட்டானோ என்று பலவாறு சிந்தனை ஓட..
ஆனால் அதற்கு வாய்ப்பே இல்லை. சந்திரன் தான் யாமினி என்று தெளிவாகச் சொன்னாரே. அர்ஜுனுக்கு தன் மீது கோபம் இருக்கலாம்.. அதற்காக அவள் வேலை பார்க்கும் இடத்தில் இவ்வாறு அவமானப்படுத்துவது எவ்வாறு முறையாகும்.
நல்லவேளையாக சின்ன உரையாடலுடன் விழா முடிந்து விட... யாமினி அவள் இருக்கையில் வந்து உட்கார்ந்தவுடன் தான் அப்பாடா என்று சரியாக மூச்சு விடவே முடிந்தது.
அப்போதுதான் வந்து சேர்ந்தாள் வாணி. யாமினி கண்களில் நீருடன் அமைதியாக உட்கார்ந்து இருப்பதைப் பார்த்து, ஏய் யாமினி, ஏண்டி இப்படிசோகமா உட்கார்ந்திருக்க, என்று அவளைச் சற்று உலுக்கிய உடன் தான் யாமினி சுயநினைவே பெற்றாள்.
ஏய் எப்படீ வந்த என்று யாமினி குழப்பத்துடன் வினவ.. நான் இப்ப தான் வந்தேன். நீ ஏன் ஒரு மாதிரி இருக்க என்று வாணி கவலையுடன் கேட்க..

வாணி, நம்ம புது எம்.டீ யாரு தெரியுமா.. அர்ஜுன்டீ... என்று யாமினி சொல்ல.. அர்ஜூனா.. யாரு.. உன் புருஷனா.. என்றாள் வாணி ஆச்சரியத்துடன்.
அப்பா, ரொம்ப நல்லதாப் போச்சு.. நான் கூட ஐய்யோ.. லேட்டா வந்துட்டேனே.. புது எம்.டீ.. சத்தம் போடுவாறோ.. என்னமோன்னு ரொம்ப பயந்தேன் என்று நிம்மதிப் பெருமூச்சுடன் வாணி கூற..
இல்ல வாணி.. நீ நினைக்கிற மாதிரி இல்ல. அர்ஜுன் ரொம்ப மாறிட்டார். என்னத் தெரியும்னே காட்டிக்கல என்றால் யாமினி மிகுந்த வருத்தத்துடன்.
அப்போது ஆபிஸ் ப்யூன் அவர்களிடம் வந்து.. உங்க ரெண்டு பேரையும் எம்டி வரச் சொன்னார்.. உடனே போவீங்களாம் என்றான்.
யாமினியும் வாணியும் ஒருவரை ஒருவர் குழப்பத்துடன் பார்த்துவிட்டு, அவன் அறை நோக்கி தயக்கத்துடன் நடந்தார்கள். கதவைத் தட்டிவிட்டு அவர்கள் உள்ளே சென்றதும்.ஃபைலில் இருந்து தன் தலையைத் தூக்கினான் அர்ஜுன்.
அவன் முகத்தில் எப்போதும் இருக்கும் கருணையும் அன்பும்.. இப்போது மருந்துக்கும் தென்படவில்லை. மாறாக அடிபட்ட வேங்கையின் சினத்தை பிரதிபலிப்பது போல் அவன் கண்கள் இரண்டும் சிவந்து கோபத்தில் மின்னிக் கொண்டு இருந்தன.
யாமினி வாணி உங்க ரெண்டு பேருக்கும் முதல்ல நான் ஒரு விஷயத்தை சொல்லிடறேன். நான் எம். டி.. நீங்க ஏன் ஸ்டாஃப்.. அவ்வளோ தான் நமக்குள்ள உறவு. என்னுடைய பழைய கசப்பான வாழ்க்கையைப் பற்றி இங்கே யார் கிட்டயும் நீங்க மூச்சு விடக் கூடாது.
ஒரு எம்.டீயா..நீங்க என்கிட்ட பேசலாம்..பழகலாம்.. ஆனால் அதை மீறி ஒரு வார்த்தை பேசினால் கூட உங்களுக்கு மெமோ கொடுத்திடுவேன்.. ஜாக்கிரதை, என்று அவன் கர்ஜிக்க அவன் வார்த்தைகளைக் காட்டிலும் அவன் கண்கள் அதிகமாக மிரட்டின.
அவன் மிரட்டலில் இரு பெண்களுமே நடு நடுங்கி நின்றனர்.

நீங்க ரெண்டு பேரும் பக்கத்துல பக்கத்துல உட்கார்ந்து ஏற்கனவே என் வாழ்க்கையை அழிச்சது போதும். இன்னும் சேர்ந்து உட்கார்ந்து மற்றவர்கள் வாழ்வையும் அழிச்சுடாதீங்க..
நாளையிலிருந்து வாணியை நான் வேற ப்ராஜெக்ட்டுக்கு மாத்தப்போறேன் என்றான் அதிகாரத்துடன். வாணியின் மனம் தவிக்க.. அவன் சொன்னதை ஏற்க முடியாமல் ஏதோ சொல்ல அவள் வாயை எடுக்க..
ம்.. வாணி.. இன்னொரு விஷயம்.. தினமும் நீ லேட்டாக வருவதாக கேள்விப்பட்டேன். நாளையில் இருந்து நீ லேட்டா வந்தா உனக்கு அன்னைக்கு சம்பளம் கிடையாது. நீங்கள் போகலாம் என்று கட்டளை இட்டு விட்டு, அதற்கு மேல் பேச ஒன்றும் இல்லை என்பது போல் அவன் ஃபைலில் பழையபடி மூழ்கிவிட..
செய்வதறியாத பெண்கள் வேறு வழி தெரியாமல் அங்கிருந்து வெளியேறினார்கள். யாமினியும் வாணியும் அவர்கள் சீட்டிற்கு வந்தவுடன்.. வெரும் பார்வைப் பரிமாற்றத்துடன் வேலையைத் தொடங்கினர்.
எங்கு பேசினாலும் அதையும் கேமராவில் பார்த்து அழைத்து விடுவானோ என்று பயந்து, அன்றைய உணவு இடைவேளைக்கான நேரத்திற்காக காத்திருந்த இரு பெண்களும் நிமிடங்களை யுகங்களாக கடத்திக் கொண்டு இருந்தனர்.
அவர்கள் காத்திருந்த நேரம் வர, கேன்டீன் சென்ற இரு பெண்களும் புலம்பத் தொடங்கி இருந்தனர். ஏண்டி உன் புருஷன் தான் எம்.டீன்னு ஒரு நிமிஷம் சந்தோஷப்பட்டா.. இப்படி நம்மளை மிரட்டி நடு நடுங்க வச்சிட்டாரே, முதல் நாளே நம்மள சதி பண்ணி இப்படி பிரிச்சிட்டாரே என்று தேக்கி வைத்திருந்த தன் ஆதங்கத்தை வாணி கொட்டித் தீர்த்தாள்.
ம்.. நீ தான்டீ சொல்லனும் அவர் என் புருஷன்னு.. காலையில என்ன எல்லார் முன்னாடியும் எவ்வளவு அவமானப்படுத்துனாரு தெரியுமா என்று யாமினி முகம் வாடினாள்.

ஏண்டீ அவர் எப்படி இருக்காரு..நீ பண்ணது என்ன அவ்ளோ பெரிய தப்பா, அதுக்காக இவ்வளவு நாள் எங்க போறேன்னு கூட சொல்லாம போயிட்டாரு. நியாயமா பார்த்தா, நீ தான் அவர் மேல கோபப்படனும். ம்.. இருந்தாலும் உன் வீட்டுக்காரர் கொஞ்சம் ஓவராத் தான்டீ போயிட்டு இருக்கார் என்று அர்ஜூனைக் கருவினாள் வாணி.
யாமினி, நீ எதுக்கும் அவர் கிட்ட தனியாப் போய் பேசிப் பாரேன்.. ஒரு வேளை அவர் மனசு மாறலாம் இல்லயா. என்று வாணி ஐடியா கொடுத்தாள்.
ஏய் நீ மறந்துட்டியா, காலையில அவர் போட்ட முதல் கண்டிஷனே.. ஆபிஸ் விஷயத்தைத் தவிர எதுவும் பேசக் கூடாதுன்றது தான் என்று யாமினி நினைவு படுத்த..
அதுக்காக அப்படியே விட்டிட முடியுமா.. சரி கண்ணனைப் பத்தி சொன்னியா.. என்று வாணி வினவ.. யாமினி இல்லை என்று தலையை அசைக்க, அவள் முகம் மேலும் வாடியது.
வாணி தன் உயிர்த் தோழி தான் என்றாலும், அதற்கு மேலும் தன் மனதில் உள்ள பாரத்தை அவளிடம் பகிர மனமில்லாமல் தன் மன வேதனையை தனக்குள்ளயே புதைத்துக் கொன்டாள். தான் பெற்ற குழந்தையைப் பற்றிக் கூட விசாரிக்க மனம் வரவில்லையே இந்த மனுஷனுக்கு, என்று யாமினியின் மனதுக்குள் வேதனையுடன் நினைவுகள் ஓடின.

தொடரும்.
 
Last edited:
asasa11
asasa11

Members online

No members online now.
Top
document.oncontextmenu = document.body.oncontextmenu = function() {return false;}