• Dear Writers, இத்தளத்தில் எழுத விரும்புகிறவர்கள், jlinepublications@gmail.com என்ற மின்னஞ்சலில் தொடர்பு கொள்ளவும். Dear Guest, Please register in the forum to read stories of the writers and post your valuable comments. Please email: jlinepublications@gmail.com or whatsapp: +91-6384850278 any login related queries.

Buy Tamil Novels online

வைரத்தாரகை 13

Rudhivenkat

Well-known member
அத்தியாயம்-13:

நள்ளிரவு நேரத்தில் வீட்டிற்குள் நுழையும் காரை பார்த்து வீட்டின் முன் இருந்த நாய் அதிகமாக குரைக்க, தூக்கம் கலைந்து எழுந்து வந்தாள் தேஜஸ்வினி.

இந்த நேரத்தில் யாரென்ற யோசனையுடனே கீழே இறங்கியவளை‌ வரவேற்றது அவளுக்கு மிகவும் தெரிந்த காரின் ஒளி பாய்ச்சலே.

"இந்நேரம் இவர் எப்படி?" யோசனை சென்றாலும் தூக்கத்தை விரட்டி கொண்டு புன்னகை முகமாகவே சென்று வரவேற்றாள்.

தடைப்பட்ட தூக்கம் அவளது சிவந்த முகத்தை மேலும் சிகப்பாக காட்ட, "சர்ப்ரைஸ் விசிட்டா டார்லிங்.. வர்றேன்னு சொல்லவே இல்லையே?" பேசியவளை கொஞ்சும் ஆவலுடன் அவளை நெருங்கிய வேலுவிற்கு, அவளது கேள்வி கோபத்தை ஏற்படுத்தியது.

"சாருக்கு வயசாயிடுச்சு. பார்த்து கூட்டிப்போ" கேசி கேலி பேசியதும் அபஸ்வரமாக அச்சமயம் நினைவிற்கு வர ஆத்திரத்தில் அவளது குரல்வளையை பிடித்திருந்தார் வேலு.

அருகே நெருங்கியவர், முத்தமிடப்போகிறார் என்று ஆவலுடன் காத்துக் கொண்டு கண்மூடியிருந்தவள் குரல்வளை நெறிக்கப்பட,

"வே..வேலு என்ன பண்றிங்க?" திக்கி திணற, அவளின் மூச்சுத்திணறலில் ஆத்திரத்தில் இருந்து மீண்டவர், அவளை விடுவிக்க கமறிய தொண்டையுடன் கண்களில் கண்ணீர் தேங்க பயத்துடன் நின்றிருந்தாள் தேஜஸ்வினி.



"உனக்கும் என்னைப்பார்த்தா கிழவனா தெரியுதா? இல்லை எனக்கு முன்னாடி எவனும் வர்றதா சொல்லியிருந்தானா? என் வீட்டுக்கு நான்‌ வர்றதுக்கு உனக்கு எதுக்கு சொல்லிட்டு வரனும்?" வேலுவின் இந்த திடீர் கோபத்திற்கான அர்த்தம் புரியாவிட்டாலும்,

"தெரியாம கேட்டுட்டேன். முதல்ல உள்ள வாங்க" கிட்டதட்ட அவரை இழுத்து கொண்டு சென்றாள் தேஜஸ்வினி.

"விடு தேஜூ. நான் இப்படியே மும்பை திரும்புறேன். எனக்கு இருக்கற ஆத்திரத்துக்கு உன்னை ஏதாவது செய்தாலும் செய்திடுவேன்" சற்றே இறங்கியிருந்த வேலுவின் குரல் இன்னும் நம்பிக்கையை கொடுக்க,



"எதுவா இருந்தாலும், அப்பறமா பேசிக்கலாம்" வீட்டிற்குள் அழைத்து வந்தவளிடம், தான் சற்று முன்பு செய்ய நினைத்திருந்த வேலையை தற்பொழுது முடித்திருந்தார் வேலு.



முரட்டு இதழொற்றல் காயம் ஏற்படுத்தினாலும், புன்னகைத்து கொண்டு வேலுவின் கைபிடித்து அவள் இருக்கையில் அமர, வேலுவின் கண்களோ அந்த மாளிகையை முழுவதும் ஒருமுறை சுற்றி வந்தது.

தண்ணீருக்கும் பதிந்திருக்கும் கிரானைட் கற்களுக்கும் பேதம் தெரியாத வண்ணம் இழைக்கப்பட்டிருந்த சுவர்களும் தரைகளும், செல்வ கொழிப்பை பறைசாற்றும் அலங்கார வேலைகளும், தூண்களும் சாமானியர்களுக்கு அது பெருங்கனவு மாளிகை. ஆனால் வேலுவின் கண்களுக்கோ அது தூசாக தான் தெரிந்தது.

'தான் அடைய காத்திருக்கும் பொக்கிஷத்தின் முன்னால் இவையெல்லாம் எம்மாத்திரம்?' மனம் நினைத்தாலும், அத்தனை வருட காத்திருப்பை ஒரு வார காலத்திற்குள் அழிக்க வந்திருக்கும் அந்த நீலகேசியை நினைத்தால் பற்றி கொண்டு வந்தது.

தன் நினைவுக்குள் மூழ்கியவரை "ஆர்.வி..ஆர்.வி... டார்லிங்" இதற்குள் பலமுறை அவரை உலுக்கியிருந்தாள் அவரது ஆசைநாயகி தேஜூ.

"சாரி டியர். இன்னைக்கு கொஞ்சம் வர்க் டென்ஷன் ஜாஸ்தி. அதான் உன்கிட்ட இப்படி நடந்துகிட்டேன்" வேலு சமாதானமாக பேச,

"நீங்க நடந்துகிட்டத பார்த்தா வர்க் டென்ஷன் மாதிரி தெரியலை. கிட்டதட்ட பத்து வருஷமா உங்ககூட இருக்கேன். உங்க நிதானம் இழந்து இன்னைக்கு தான் பார்க்குறேன். எப்பவும் ஜோத்பூர் வர்றதா இருந்தா சொல்லிடுவிங்க? இன்னைக்கு சொல்லாம வந்தது, எனக்கு சந்தோஷமா இருந்ததால தான் அப்படி கேட்டேன். சரி.. இப்பவாவது ரிலாக்ஸ் ஆனிங்களே அதுவரைக்கும் சந்தோஷம்.நான் என் கால்ஷுட் எல்லாம் ஒரு வாரத்திற்கு கேன்சல் பண்ணிட சொல்லி என் மேனேஜர்கு சொல்லிடறேன்" என்றவள் தனது அலைபேசியை எடுக்க எழ,

"வேண்டாம் தேஜூ. நாளைக்கு நான் மும்பையில் இருக்கனும்" என்றவரை விந்தையாக பார்த்தாள் தேஜஸ்வினி.

தேஜஸ்வினி ஹிந்தி நாடகங்களில் நடித்து வரும் நடிகை. குழந்தை முதல் நடித்து வந்தாலும், வேலுவின் நிழல் அவள்மேல் பட்டதிலிருந்து தான் அவள் விரும்பிய வசதியான வாழ்க்கையை அவளால் வாழ முடிந்தது.

தன்னைவிட பதினைந்து வயது பெரியவரான வேலுவின் வயதெல்லாம் அவளுக்கு ஒரு பொருட்டாகவே படவில்லை. வேலுவும் இவள் மேல் ஆசைப்பட்டே பெரும் விலை கொடுத்து தனது கட்டுப்பாட்டில் வைத்திருக்கிறார்‌.

ஜோத்பூரில் இப்பொழுது இருக்கும் வீடும் வேலு இவளுக்கு பரிசளித்தது தான். விலைகொடுத்த பொருளின் பலன் கொடுக்கும் வேலையை மட்டுமே அவள் செய்ய வேண்டும். மற்றபடி வேலுவின் குடும்ப விஷயங்களில் அவளை தலையிட அவர் என்றுமே அனுமதித்ததில்லை.

ஓரளவு பத்திரைக்கைகளில் வைஜெயந்தியை பற்றி அறிந்தவள் தான் தேஜஸ்வினியும். ஏன் ஓரிருமுறை பார்ட்டிகளில் நேரில் கூட சந்தித்திருக்கிறாள். ஆனால் வேலு தனக்கு விதித்த கட்டுப்பாட்டை மீறியதில்லை.

அவள் அறிந்தவரை வேலுவின் குடும்பத்தில் எந்த ஒரு பிரச்சனையும் எழுந்ததாக தெரியவில்லை.

"ஓ.. நீங்க வந்தா எப்பவும் இங்க ஒருவாரம் தங்குறது தானே வழக்கம்? உங்களுக்கு ஆட்சேபனை இல்லைன்னா என்னால் ஏதும் உதவி பண்ண முடியுன்னா சொல்லுங்க செய்யுறேன்" என்றவளை பார்த்து சத்தமாக சிரித்தார் வேலு.

அவரது சிரிப்பு ஏனோ அவள் மனதை தைக்க," என்னவோ வீட்டுக்காரி மாதிரி பேசுறியே தேஜூ? உன் நாடக நடிப்பை என்கிட்டயும் ஒத்திகை காட்டுறியா?" அதற்கு மேலும் முள்ளை பாய்ச்சினார் அவர்.

அவமானத்தால் அவள் முகம் சிறுத்து விட, " என்னை சந்தோஷப்படுத்தறது மட்டும் தான் உன் வேலை தேஜூ. அதை எப்பவும் ஞாபகம் வச்சுக்கோ" அவளது பாவனையை பார்த்து பேசிய வேலு, தனக்கு பிடித்து மது வகைகளை அவர்களது அறையில் எடுத்து வைக்க சொல்லிவிட்டு, சுத்தப்படுத்திக் கொள்ள சென்றுவிட, முதன்முறையாக தேஜூவிற்கு அவரது நடவடிக்கைகள் பிடிக்காமல் போனாலும், சொன்ன வேலைகளை செய்து முடிக்க தானும் மாடி படியேறி சென்றாள் அவள்.

"கதிர் ஒரு விசுவாசி" இந்த வார்த்தைகளே திரும்ப திரும்ப மனதிற்குள் ஓடிக்கொண்டிருக்க, நிம்மதியாக கண்களை மூட முடியவில்லை வைஜெயந்தியால்.

வீராவேசமாக அவனிடம் சொல்லி வந்தாயிற்று.

"செத்தவனைப்பற்றிய கவலை எனக்கில்லை என்று. ஆனால் நடப்பதை முன்கூட்டியே அறிய வேண்டுமென்றால் அவன் விசுவாசியாக உள்ளிருந்தே செயல்பட்டுருக்கிறான் என்று தானே அர்த்தம். தன்னை தவிர வேறு யாருக்கு அவன் விசுவாசியாய் இருக்க முடியும்? எப்படி மறுத்தாலும் யோசித்தாலும் விடைக்கோடு என்னவோ அவளது தந்தை புறம் தான் நீண்டது. தந்தை ஏன் இவ்வாறு செய்ய வேண்டும்? இல்லை தாஸ் அங்கிள் இதில் ஏதும் சம்பந்தப்பட்டிருப்பாரோ?" இப்படித்தான் தனக்குத்தானே வைஜெயந்தி சமாதானம் செய்து கொள்ள வேண்டியிருந்தது.

ஏனோ எதிலும் தைரியமாக முடிவெடுக்க முடியும் வைஜெயந்தியால், தந்தையை மட்டும் எந்த விஷயத்தோடும் தொடர்பு படுத்த மனது இடம் கொடுக்கவில்லை.

அவர் தவறு செய்திருப்பார் என்று நினைக்காமல், தவறுக்கு துணை போயிருப்பார் என்றே மனதை சமனப்படுத்தி கொண்டாள். இந்த உலகத்தில் தனக்கிருக்கும் ஒரே உறவு என்ற எண்ணம் இப்பொழுதெல்லாம் அவளிடம் மேலோங்க ஆரம்பித்திருப்பதையும் உணர்ந்து தான் இருந்தாள்.

இதையெல்லாம் தாண்டி கேசியின் மீது தனக்கு ஏற்பட்டிருப்பது காதலா அல்லது அவன் மீதான ஈர்ப்பா என்றுதான் வைஜெயந்தியால் இனம் காண முடியவில்லை.

ஒரு விஷயம் மட்டும் நன்றாக தெளிவானது. தந்தைக்காக தான் பரிந்து பேசும் தருணங்களில் தான் கேசி தன்னிடம் கடுமையாக நடந்து கொண்டது.

ஆனால் மற்றைய நேரங்களில் அவன் ஏதோ தன்னை தூண்டிவிட்டு யோசிக்க முயல வைப்பதை போலவும் இருக்கும், அவனை தவிர தன்னை யாரும் தீண்ட கூட விடாத உரிமையும் இருக்கும்.

அன்று கார் டிக்கியில் கட்டிப்போடப்பட்டிருந்த ராகுலின் கட்டை அவிழ்க்க கூட விடவில்லையே அவன்.

கடைசியாக இன்றைய அவன் உள்ளத்தின் வெளிப்பாடு," இவனை நான் கண்டுபிடிச்சுட கூடாதுன்னே ஏடாகூடாம பேசி என்னை குழப்பிடறான் இந்த டெவில்" ஏதும் ஞான ஒளி ஜன்னலின் வழியே தன் மீது பாய்கிறதா? தன்னை மீறி சிறகடித்த மனதின் மகிழ்ச்சியை எண்ணி, ஜன்னல் திரையை விலக்கி பார்த்து கொண்டாள் வைஜெயந்தி.

இந்த உணர்வு எனக்கு புதிது தான்?! விடலைப்பெண்களைப் போல் மலர துவங்கியிருந்த செம்பூக்களை நினைத்து வைஜெயந்தியின் முகத்திலும் புன்னகை அரும்ப, அதன்பிறகு அவளால் தூங்க முடியவில்லை.

"காதல் கொண்டு என்னை கரம் பிடிக்க நினைக்கிறானா? எதற்காக அதை என்னிடம் மறைக்கிறான்? தந்தை செய்த தவறும் கேசிக்கு தெரியாமல் இருக்காது? அவன் வாயாலேயே சொல்ல வைத்து, என்னை மனதார விரும்புவதை அவன் வாயாலேயே ஒப்பு கொள்ள வைக்கிறேன்" பலவாறாக மனதிற்குள் நினைத்தவளின், சூரிய கதிர்கள் பட, தூக்கமில்லாவிட்டாலும், எல்லாவற்றிற்கும் விடை கண்டு விட முடியுமென்று மனதில் முளைத்த புது உற்சாகத்துடன் அலுவலகத்திற்கு கிளம்பினாள் வைஜெயந்தி.

காலை வந்ததிலிருந்து தனது வழக்கமான வேலைகள் அவளை இழுத்து கொள்ள, இன்னும் கேசி இங்கு வரவில்லை என்பதை அறிந்து கொண்டவள், தந்தைக்கு அழைக்க, தொடர்பு எல்லைக்கு வெளியில் இருப்பதாக அறிவிப்பு வந்தது.

ஜோத்பூர் யுனிட்டிற்கு அழைப்பெடுக்க," சார் வேலை முடிச்சிட்டு ஓய்வெடுக்க ஹோட்டலுக்கு போறதா சொல்லிட்டு போனார் மேடம்‌. இன்னைக்கு நைட் அவருக்கு ஃப்ளைட்" மேனேஜர் தகவல் கூற, நிர்சிந்தையாக தனது வேலைகளில் கவனம் செலுத்த ஆரம்பித்து விட்டாள்.

கேசி அலுவலகத்திற்கு வந்ததும் அவளை அவனது அறைக்கு வருமாறு அழைத்து விட்டு சென்றாள் மெலிசா.

வந்தவளை பெரிதாக ஒன்றும் கண்டு கொள்ளவில்லை அவன். பார்த்து கொண்டிருந்த கோப்புகளில் இருந்து தலை நிமிராமலேயே,

"என்ன டயன். அப்பாவ பார்க்காம பேபி கேர்ளால இருக்க முடியலை போலவே? விசாரணை பலமா இருக்கு?" சிகையை கோதி கொண்டு, பக்கங்களை புரட்டுபவனின் பேச்சோடு வைஜெயந்தியின் மனமும் புரள்வதை உணர்ந்தான் செய்தாள் அவளும்.

இருந்தும் தன்னை சமாளித்து கொண்டவள்," நான் கையெழுத்து போட வேண்டியதை எடுத்து கொடுத்தா நான் போட்டுட்டு கிளம்புவேன்" தந்தையை பற்றிய அவனது வம்பிழுப்பை புறந்தள்ளி விட்டு, தான் வந்த விஷயத்தை எடுத்தாள் வைஜெயந்தி.

"இன்ட்ரெஸ்டிங்" முணுமுணுத்து விட்டு , அவளை ஆராய்ச்சியாய் ஒரு பார்வை பார்த்தவன்," லிசா மேடம் சைன் பண்ண வேண்டிய டாக்குமெண்ட்ஸை கொடு" ஒன்றும் பேசாது, அவளது கைகளில் எடுத்து கொடுக்க செல்ல, இந்த "இன்ட்ரெஸ்டிங்" உறுத்தினாலும் கண்டு கொள்ளாது கையெழுத்திட்டு முடித்தவள், உறியேறும் சின்ன கண்ணனாய் மனமேறிக்கொண்டிருக்கும் கள்வனை கண்கொட்டாது ரசித்துக்கொண்டிருந்தாள் வைஜெயந்தி.



அவனுடைய செகரட்டரி மிக மும்முரமாக விவரங்களை எடுத்துக்காட்டிக் கொண்டிருக்க, தனது அசையாத பார்வையோடு விவரங்களை கேட்டுக்கொண்டிருந்தான் அவன்.



ஆனால் வைஜெயந்திக்கு தான் அவளது அப்பலில் பற்றிக்கொண்டு வந்தது. ஒருபுறம் தன்னவனை ரசித்தாலும், மெலிசாவை வேட்டைநாயைப்போல் கடித்துக்குதறும் வெறியும் ஏறிக்கொண்டிருந்தது. கண்ட நாள் முதலே இப்படித்தான், நாகரிகம் என்ற பெயரில் முகம் சுளிக்க வைக்கும் நடவடிக்கைகள் மட்டுமே இவளிடம் கண்டிருக்கிறாள்.



' இவளுக்கென்று எப்படிதான் சாக்குகள் கிடைக்கின்றனவோ.. இவனிடம் அப்பிக்கொள்வதற்கு?? இவனும் தள்ளிவிட்டால் தான் என்ன?' பச்சை வண்ண மொழிகளால் தன்னவனை வைத்த கண் வாங்காது வாயில் அரைத்துக்கொண்டிருந்தாள் அவள்.







அது அவனையும் தாக்கியது போலும், மூக்கிற்கு கண்ணாடியை நகற்றிவிட்டு அரைக்கண்களால் அவளை பார்க்க, அவனது தீடீர் பார்வையிடலில் மாட்டிக்கொண்டு முழித்தாள். சட்டென்று அவளால் திரும்பிக்கொள்ளவும் முடியவில்லை.







ஆராய்ச்சி பார்வையை திருப்பியவன், "டன் பேபி.. ஐ நீட் சம் ப்ரேக்" என்றுவிட, தனது வேகநடையில் வெளியேறிவிட்டாள் மெலிசா.







அவள் சென்றதும் இவள்புறம் திரும்பியவன்,



"என்ன டயன் பார்வையெல்லாம் பலமா இருக்கு? WANNA SHARE MY BED TONIGHT?" என்று கேட்டானே பார்க்கலாம்?




"படுக்கைக்கு வருகிறாயா?" என்று நாகரிகமாய் ஆங்கிலத்தில் கேட்டால் அது உவப்பிற்குரியதா?? அவனது வார்த்தைகளில், சுகந்த மலர்களாய் மனதுக்குள் மணம் பரப்பி கொண்டிருந்த காதல் உணர்வுகள், சவநாற்றமாய் ஊறலெடுக்க, தன் முன்னால் இருந்த ஃபைலை அவன் முகத்தில் விசிறி எறிந்து விட்டு , அவன் முகத்தில் அறைவதை போல் கதவை ஓங்கி அறைந்துவிட்டு வெளியே சென்றுவிட்டாள் தாரகை.

தாரகை தடமிடுவாள்🖤🖤🖤....







 

Jovi

Member
அத்தியாயம்-13:

நள்ளிரவு நேரத்தில் வீட்டிற்குள் நுழையும் காரை பார்த்து வீட்டின் முன் இருந்த நாய் அதிகமாக குரைக்க, தூக்கம் கலைந்து எழுந்து வந்தாள் தேஜஸ்வினி.

இந்த நேரத்தில் யாரென்ற யோசனையுடனே கீழே இறங்கியவளை‌ வரவேற்றது அவளுக்கு மிகவும் தெரிந்த காரின் ஒளி பாய்ச்சலே.

"இந்நேரம் இவர் எப்படி?" யோசனை சென்றாலும் தூக்கத்தை விரட்டி கொண்டு புன்னகை முகமாகவே சென்று வரவேற்றாள்.

தடைப்பட்ட தூக்கம் அவளது சிவந்த முகத்தை மேலும் சிகப்பாக காட்ட, "சர்ப்ரைஸ் விசிட்டா டார்லிங்.. வர்றேன்னு சொல்லவே இல்லையே?" பேசியவளை கொஞ்சும் ஆவலுடன் அவளை நெருங்கிய வேலுவிற்கு, அவளது கேள்வி கோபத்தை ஏற்படுத்தியது.

"சாருக்கு வயசாயிடுச்சு. பார்த்து கூட்டிப்போ" கேசி கேலி பேசியதும் அபஸ்வரமாக அச்சமயம் நினைவிற்கு வர ஆத்திரத்தில் அவளது குரல்வளையை பிடித்திருந்தார் வேலு.

அருகே நெருங்கியவர், முத்தமிடப்போகிறார் என்று ஆவலுடன் காத்துக் கொண்டு கண்மூடியிருந்தவள் குரல்வளை நெறிக்கப்பட,

"வே..வேலு என்ன பண்றிங்க?" திக்கி திணற, அவளின் மூச்சுத்திணறலில் ஆத்திரத்தில் இருந்து மீண்டவர், அவளை விடுவிக்க கமறிய தொண்டையுடன் கண்களில் கண்ணீர் தேங்க பயத்துடன் நின்றிருந்தாள் தேஜஸ்வினி.



"உனக்கும் என்னைப்பார்த்தா கிழவனா தெரியுதா? இல்லை எனக்கு முன்னாடி எவனும் வர்றதா சொல்லியிருந்தானா? என் வீட்டுக்கு நான்‌ வர்றதுக்கு உனக்கு எதுக்கு சொல்லிட்டு வரனும்?" வேலுவின் இந்த திடீர் கோபத்திற்கான அர்த்தம் புரியாவிட்டாலும்,

"தெரியாம கேட்டுட்டேன். முதல்ல உள்ள வாங்க" கிட்டதட்ட அவரை இழுத்து கொண்டு சென்றாள் தேஜஸ்வினி.

"விடு தேஜூ. நான் இப்படியே மும்பை திரும்புறேன். எனக்கு இருக்கற ஆத்திரத்துக்கு உன்னை ஏதாவது செய்தாலும் செய்திடுவேன்" சற்றே இறங்கியிருந்த வேலுவின் குரல் இன்னும் நம்பிக்கையை கொடுக்க,



"எதுவா இருந்தாலும், அப்பறமா பேசிக்கலாம்" வீட்டிற்குள் அழைத்து வந்தவளிடம், தான் சற்று முன்பு செய்ய நினைத்திருந்த வேலையை தற்பொழுது முடித்திருந்தார் வேலு.



முரட்டு இதழொற்றல் காயம் ஏற்படுத்தினாலும், புன்னகைத்து கொண்டு வேலுவின் கைபிடித்து அவள் இருக்கையில் அமர, வேலுவின் கண்களோ அந்த மாளிகையை முழுவதும் ஒருமுறை சுற்றி வந்தது.

தண்ணீருக்கும் பதிந்திருக்கும் கிரானைட் கற்களுக்கும் பேதம் தெரியாத வண்ணம் இழைக்கப்பட்டிருந்த சுவர்களும் தரைகளும், செல்வ கொழிப்பை பறைசாற்றும் அலங்கார வேலைகளும், தூண்களும் சாமானியர்களுக்கு அது பெருங்கனவு மாளிகை. ஆனால் வேலுவின் கண்களுக்கோ அது தூசாக தான் தெரிந்தது.

'தான் அடைய காத்திருக்கும் பொக்கிஷத்தின் முன்னால் இவையெல்லாம் எம்மாத்திரம்?' மனம் நினைத்தாலும், அத்தனை வருட காத்திருப்பை ஒரு வார காலத்திற்குள் அழிக்க வந்திருக்கும் அந்த நீலகேசியை நினைத்தால் பற்றி கொண்டு வந்தது.

தன் நினைவுக்குள் மூழ்கியவரை "ஆர்.வி..ஆர்.வி... டார்லிங்" இதற்குள் பலமுறை அவரை உலுக்கியிருந்தாள் அவரது ஆசைநாயகி தேஜூ.

"சாரி டியர். இன்னைக்கு கொஞ்சம் வர்க் டென்ஷன் ஜாஸ்தி. அதான் உன்கிட்ட இப்படி நடந்துகிட்டேன்" வேலு சமாதானமாக பேச,

"நீங்க நடந்துகிட்டத பார்த்தா வர்க் டென்ஷன் மாதிரி தெரியலை. கிட்டதட்ட பத்து வருஷமா உங்ககூட இருக்கேன். உங்க நிதானம் இழந்து இன்னைக்கு தான் பார்க்குறேன். எப்பவும் ஜோத்பூர் வர்றதா இருந்தா சொல்லிடுவிங்க? இன்னைக்கு சொல்லாம வந்தது, எனக்கு சந்தோஷமா இருந்ததால தான் அப்படி கேட்டேன். சரி.. இப்பவாவது ரிலாக்ஸ் ஆனிங்களே அதுவரைக்கும் சந்தோஷம்.நான் என் கால்ஷுட் எல்லாம் ஒரு வாரத்திற்கு கேன்சல் பண்ணிட சொல்லி என் மேனேஜர்கு சொல்லிடறேன்" என்றவள் தனது அலைபேசியை எடுக்க எழ,

"வேண்டாம் தேஜூ. நாளைக்கு நான் மும்பையில் இருக்கனும்" என்றவரை விந்தையாக பார்த்தாள் தேஜஸ்வினி.

தேஜஸ்வினி ஹிந்தி நாடகங்களில் நடித்து வரும் நடிகை. குழந்தை முதல் நடித்து வந்தாலும், வேலுவின் நிழல் அவள்மேல் பட்டதிலிருந்து தான் அவள் விரும்பிய வசதியான வாழ்க்கையை அவளால் வாழ முடிந்தது.

தன்னைவிட பதினைந்து வயது பெரியவரான வேலுவின் வயதெல்லாம் அவளுக்கு ஒரு பொருட்டாகவே படவில்லை. வேலுவும் இவள் மேல் ஆசைப்பட்டே பெரும் விலை கொடுத்து தனது கட்டுப்பாட்டில் வைத்திருக்கிறார்‌.

ஜோத்பூரில் இப்பொழுது இருக்கும் வீடும் வேலு இவளுக்கு பரிசளித்தது தான். விலைகொடுத்த பொருளின் பலன் கொடுக்கும் வேலையை மட்டுமே அவள் செய்ய வேண்டும். மற்றபடி வேலுவின் குடும்ப விஷயங்களில் அவளை தலையிட அவர் என்றுமே அனுமதித்ததில்லை.

ஓரளவு பத்திரைக்கைகளில் வைஜெயந்தியை பற்றி அறிந்தவள் தான் தேஜஸ்வினியும். ஏன் ஓரிருமுறை பார்ட்டிகளில் நேரில் கூட சந்தித்திருக்கிறாள். ஆனால் வேலு தனக்கு விதித்த கட்டுப்பாட்டை மீறியதில்லை.

அவள் அறிந்தவரை வேலுவின் குடும்பத்தில் எந்த ஒரு பிரச்சனையும் எழுந்ததாக தெரியவில்லை.

"ஓ.. நீங்க வந்தா எப்பவும் இங்க ஒருவாரம் தங்குறது தானே வழக்கம்? உங்களுக்கு ஆட்சேபனை இல்லைன்னா என்னால் ஏதும் உதவி பண்ண முடியுன்னா சொல்லுங்க செய்யுறேன்" என்றவளை பார்த்து சத்தமாக சிரித்தார் வேலு.

அவரது சிரிப்பு ஏனோ அவள் மனதை தைக்க," என்னவோ வீட்டுக்காரி மாதிரி பேசுறியே தேஜூ? உன் நாடக நடிப்பை என்கிட்டயும் ஒத்திகை காட்டுறியா?" அதற்கு மேலும் முள்ளை பாய்ச்சினார் அவர்.

அவமானத்தால் அவள் முகம் சிறுத்து விட, " என்னை சந்தோஷப்படுத்தறது மட்டும் தான் உன் வேலை தேஜூ. அதை எப்பவும் ஞாபகம் வச்சுக்கோ" அவளது பாவனையை பார்த்து பேசிய வேலு, தனக்கு பிடித்து மது வகைகளை அவர்களது அறையில் எடுத்து வைக்க சொல்லிவிட்டு, சுத்தப்படுத்திக் கொள்ள சென்றுவிட, முதன்முறையாக தேஜூவிற்கு அவரது நடவடிக்கைகள் பிடிக்காமல் போனாலும், சொன்ன வேலைகளை செய்து முடிக்க தானும் மாடி படியேறி சென்றாள் அவள்.

"கதிர் ஒரு விசுவாசி" இந்த வார்த்தைகளே திரும்ப திரும்ப மனதிற்குள் ஓடிக்கொண்டிருக்க, நிம்மதியாக கண்களை மூட முடியவில்லை வைஜெயந்தியால்.

வீராவேசமாக அவனிடம் சொல்லி வந்தாயிற்று.

"செத்தவனைப்பற்றிய கவலை எனக்கில்லை என்று. ஆனால் நடப்பதை முன்கூட்டியே அறிய வேண்டுமென்றால் அவன் விசுவாசியாக உள்ளிருந்தே செயல்பட்டுருக்கிறான் என்று தானே அர்த்தம். தன்னை தவிர வேறு யாருக்கு அவன் விசுவாசியாய் இருக்க முடியும்? எப்படி மறுத்தாலும் யோசித்தாலும் விடைக்கோடு என்னவோ அவளது தந்தை புறம் தான் நீண்டது. தந்தை ஏன் இவ்வாறு செய்ய வேண்டும்? இல்லை தாஸ் அங்கிள் இதில் ஏதும் சம்பந்தப்பட்டிருப்பாரோ?" இப்படித்தான் தனக்குத்தானே வைஜெயந்தி சமாதானம் செய்து கொள்ள வேண்டியிருந்தது.

ஏனோ எதிலும் தைரியமாக முடிவெடுக்க முடியும் வைஜெயந்தியால், தந்தையை மட்டும் எந்த விஷயத்தோடும் தொடர்பு படுத்த மனது இடம் கொடுக்கவில்லை.

அவர் தவறு செய்திருப்பார் என்று நினைக்காமல், தவறுக்கு துணை போயிருப்பார் என்றே மனதை சமனப்படுத்தி கொண்டாள். இந்த உலகத்தில் தனக்கிருக்கும் ஒரே உறவு என்ற எண்ணம் இப்பொழுதெல்லாம் அவளிடம் மேலோங்க ஆரம்பித்திருப்பதையும் உணர்ந்து தான் இருந்தாள்.

இதையெல்லாம் தாண்டி கேசியின் மீது தனக்கு ஏற்பட்டிருப்பது காதலா அல்லது அவன் மீதான ஈர்ப்பா என்றுதான் வைஜெயந்தியால் இனம் காண முடியவில்லை.

ஒரு விஷயம் மட்டும் நன்றாக தெளிவானது. தந்தைக்காக தான் பரிந்து பேசும் தருணங்களில் தான் கேசி தன்னிடம் கடுமையாக நடந்து கொண்டது.

ஆனால் மற்றைய நேரங்களில் அவன் ஏதோ தன்னை தூண்டிவிட்டு யோசிக்க முயல வைப்பதை போலவும் இருக்கும், அவனை தவிர தன்னை யாரும் தீண்ட கூட விடாத உரிமையும் இருக்கும்.

அன்று கார் டிக்கியில் கட்டிப்போடப்பட்டிருந்த ராகுலின் கட்டை அவிழ்க்க கூட விடவில்லையே அவன்.

கடைசியாக இன்றைய அவன் உள்ளத்தின் வெளிப்பாடு," இவனை நான் கண்டுபிடிச்சுட கூடாதுன்னே ஏடாகூடாம பேசி என்னை குழப்பிடறான் இந்த டெவில்" ஏதும் ஞான ஒளி ஜன்னலின் வழியே தன் மீது பாய்கிறதா? தன்னை மீறி சிறகடித்த மனதின் மகிழ்ச்சியை எண்ணி, ஜன்னல் திரையை விலக்கி பார்த்து கொண்டாள் வைஜெயந்தி.

இந்த உணர்வு எனக்கு புதிது தான்?! விடலைப்பெண்களைப் போல் மலர துவங்கியிருந்த செம்பூக்களை நினைத்து வைஜெயந்தியின் முகத்திலும் புன்னகை அரும்ப, அதன்பிறகு அவளால் தூங்க முடியவில்லை.

"காதல் கொண்டு என்னை கரம் பிடிக்க நினைக்கிறானா? எதற்காக அதை என்னிடம் மறைக்கிறான்? தந்தை செய்த தவறும் கேசிக்கு தெரியாமல் இருக்காது? அவன் வாயாலேயே சொல்ல வைத்து, என்னை மனதார விரும்புவதை அவன் வாயாலேயே ஒப்பு கொள்ள வைக்கிறேன்" பலவாறாக மனதிற்குள் நினைத்தவளின், சூரிய கதிர்கள் பட, தூக்கமில்லாவிட்டாலும், எல்லாவற்றிற்கும் விடை கண்டு விட முடியுமென்று மனதில் முளைத்த புது உற்சாகத்துடன் அலுவலகத்திற்கு கிளம்பினாள் வைஜெயந்தி.

காலை வந்ததிலிருந்து தனது வழக்கமான வேலைகள் அவளை இழுத்து கொள்ள, இன்னும் கேசி இங்கு வரவில்லை என்பதை அறிந்து கொண்டவள், தந்தைக்கு அழைக்க, தொடர்பு எல்லைக்கு வெளியில் இருப்பதாக அறிவிப்பு வந்தது.

ஜோத்பூர் யுனிட்டிற்கு அழைப்பெடுக்க," சார் வேலை முடிச்சிட்டு ஓய்வெடுக்க ஹோட்டலுக்கு போறதா சொல்லிட்டு போனார் மேடம்‌. இன்னைக்கு நைட் அவருக்கு ஃப்ளைட்" மேனேஜர் தகவல் கூற, நிர்சிந்தையாக தனது வேலைகளில் கவனம் செலுத்த ஆரம்பித்து விட்டாள்.

கேசி அலுவலகத்திற்கு வந்ததும் அவளை அவனது அறைக்கு வருமாறு அழைத்து விட்டு சென்றாள் மெலிசா.

வந்தவளை பெரிதாக ஒன்றும் கண்டு கொள்ளவில்லை அவன். பார்த்து கொண்டிருந்த கோப்புகளில் இருந்து தலை நிமிராமலேயே,

"என்ன டயன். அப்பாவ பார்க்காம பேபி கேர்ளால இருக்க முடியலை போலவே? விசாரணை பலமா இருக்கு?" சிகையை கோதி கொண்டு, பக்கங்களை புரட்டுபவனின் பேச்சோடு வைஜெயந்தியின் மனமும் புரள்வதை உணர்ந்தான் செய்தாள் அவளும்.

இருந்தும் தன்னை சமாளித்து கொண்டவள்," நான் கையெழுத்து போட வேண்டியதை எடுத்து கொடுத்தா நான் போட்டுட்டு கிளம்புவேன்" தந்தையை பற்றிய அவனது வம்பிழுப்பை புறந்தள்ளி விட்டு, தான் வந்த விஷயத்தை எடுத்தாள் வைஜெயந்தி.

"இன்ட்ரெஸ்டிங்" முணுமுணுத்து விட்டு , அவளை ஆராய்ச்சியாய் ஒரு பார்வை பார்த்தவன்," லிசா மேடம் சைன் பண்ண வேண்டிய டாக்குமெண்ட்ஸை கொடு" ஒன்றும் பேசாது, அவளது கைகளில் எடுத்து கொடுக்க செல்ல, இந்த "இன்ட்ரெஸ்டிங்" உறுத்தினாலும் கண்டு கொள்ளாது கையெழுத்திட்டு முடித்தவள், உறியேறும் சின்ன கண்ணனாய் மனமேறிக்கொண்டிருக்கும் கள்வனை கண்கொட்டாது ரசித்துக்கொண்டிருந்தாள் வைஜெயந்தி.



அவனுடைய செகரட்டரி மிக மும்முரமாக விவரங்களை எடுத்துக்காட்டிக் கொண்டிருக்க, தனது அசையாத பார்வையோடு விவரங்களை கேட்டுக்கொண்டிருந்தான் அவன்.



ஆனால் வைஜெயந்திக்கு தான் அவளது அப்பலில் பற்றிக்கொண்டு வந்தது. ஒருபுறம் தன்னவனை ரசித்தாலும், மெலிசாவை வேட்டைநாயைப்போல் கடித்துக்குதறும் வெறியும் ஏறிக்கொண்டிருந்தது. கண்ட நாள் முதலே இப்படித்தான், நாகரிகம் என்ற பெயரில் முகம் சுளிக்க வைக்கும் நடவடிக்கைகள் மட்டுமே இவளிடம் கண்டிருக்கிறாள்.



' இவளுக்கென்று எப்படிதான் சாக்குகள் கிடைக்கின்றனவோ.. இவனிடம் அப்பிக்கொள்வதற்கு?? இவனும் தள்ளிவிட்டால் தான் என்ன?' பச்சை வண்ண மொழிகளால் தன்னவனை வைத்த கண் வாங்காது வாயில் அரைத்துக்கொண்டிருந்தாள் அவள்.







அது அவனையும் தாக்கியது போலும், மூக்கிற்கு கண்ணாடியை நகற்றிவிட்டு அரைக்கண்களால் அவளை பார்க்க, அவனது தீடீர் பார்வையிடலில் மாட்டிக்கொண்டு முழித்தாள். சட்டென்று அவளால் திரும்பிக்கொள்ளவும் முடியவில்லை.







ஆராய்ச்சி பார்வையை திருப்பியவன், "டன் பேபி.. ஐ நீட் சம் ப்ரேக்" என்றுவிட, தனது வேகநடையில் வெளியேறிவிட்டாள் மெலிசா.







அவள் சென்றதும் இவள்புறம் திரும்பியவன்,



"என்ன டயன் பார்வையெல்லாம் பலமா இருக்கு? WANNA SHARE MY BED TONIGHT?" என்று கேட்டானே பார்க்கலாம்?




"படுக்கைக்கு வருகிறாயா?" என்று நாகரிகமாய் ஆங்கிலத்தில் கேட்டால் அது உவப்பிற்குரியதா?? அவனது வார்த்தைகளில், சுகந்த மலர்களாய் மனதுக்குள் மணம் பரப்பி கொண்டிருந்த காதல் உணர்வுகள், சவநாற்றமாய் ஊறலெடுக்க, தன் முன்னால் இருந்த ஃபைலை அவன் முகத்தில் விசிறி எறிந்து விட்டு , அவன் முகத்தில் அறைவதை போல் கதவை ஓங்கி அறைந்துவிட்டு வெளியே சென்றுவிட்டாள் தாரகை.

தாரகை தடமிடுவாள்🖤🖤🖤....
ஏன்டா டெவில் இப்படி பண்ணுறாய் 🤦‍♀️🤦‍♀️🤦‍♀️
 
asasa11
asasa11

Members online

No members online now.

Latest Updates

Top
document.oncontextmenu = document.body.oncontextmenu = function() {return false;}