JLine Tamil Novels & Stories

Dear Users, Please register your account again if you have trouble to login or You can also email to jbtamil18@gmail.com to register again.

  • Dear Writers, இத்தளத்தில் எழுத விரும்புகிறவர்கள், jbtamil18@gmail.com என்ற மின்னஞ்சலில் தொடர்பு கொள்ளவும். Dear Guest, Please register in the forum to read stories of the writers and post your valuable comments. Please email: jbtamil18@gmail.com or whatsapp: +91-6384850278 any login related queries.

JLine Bookstore Online

Episode 9 & 10

அத்தியாயம் 9 :
ஊர் மக்கள் அனைவரும் ஆற்றங்கரை ஓரம் கூடியிருந்தனர். ஏழு ஊர் மக்கள் ஒன்றாக சேர்ந்து இவ்விழாவை நடத்துவதால் அனைவரது முகத்திலும் மகிழ்ச்சி ததும்பியது.
வருண சிலைக்கு அபிடேகம் நடத்துவதற்கு ஆயத்தமாகியது. பூஜை முடிந்ததும் சிலையை பல்லக்கில் அமர வைத்து ஊஞ்சல் போல் ஆட்டி குதிப்பர். அந்நிகழ்வு முடிந்ததும் மஞ்சள் நீர் தெளித்து விளையாடுவர்.
செழியன் குடும்பத்தில் செல்வம் மற்றும் நறுவியை தவிர்த்து அனைவரும் வந்திருக்க... அங்கு கூடியிருந்த கூட்டத்தை கண்டு முகம் சுளித்த மாறன் அருகில் செல்லாது, அங்கிருக்கும் பெரிய ஆலமரத்திற்கு கீழ் தனது காரினை நிறுத்தி அதனுள்ளே அமர்ந்திருந்தான்.
ஒரு ஊர் என்றால் கூட பரவாயில்லை, ஏழு ஊர் மக்கள்... இதற்கிடையில் எங்கிருந்து அவளை கண்டுபிடிப்பது. மாறனுக்கு சற்று மலைப்பாகவே இருந்தது. அனாயாசமாக பல தொழில்களை கட்டி ஆள்பவனுக்கு அச்சிறு பெண்ணை நெருங்குவதற்கு மார்க்கம் தெரியவில்லை.
அந்நேரம் அவனின் காரியதரிசி ரமேஷ்க்கு அழைத்தவன், "சொன்ன வேலையை உங்களால் சரியாக செய்ய முடியாது" என்று உறுமினான்.
"சார் எந்த வேலை?"
அவ்வளவுதான் மாறன் தனக்கு வந்த கோபத்திற்கு ஆங்கிலத்திலேயே பல பல நல்ல வார்த்தைகளால் அர்ச்சனை செய்தான். வாங்கி பழக்கப்பட்டதால் அவன் முடிக்கும் வரை எவ்வித பதிலும் பேசாது அமைதியாக இருந்தான் ரமேஷ். கிட்டத்தட்ட ஐந்து நிமிடத்திற்கு மேலும் திட்டியவன்,
"நான் கேட்டிருந்த பெண்ணோட டீடையல்ஸ் என்னாச்சு?" எனக் கேட்டான்.
மாறன் திட்டுவதை நிறுத்தியதும், தன்னுடைய காதினை சிறுவிரல் விட்டு ஆட்டி குடைந்தவன்... 'நல்லவேளை தமிழில் திட்டவில்லை' என மனதோடு சொல்லிக்கொண்டு அவன் கேட்ட கேள்விக்கு பதிலளித்தான்.
"அந்த டிடெக்ட்டிவ் ஏஜென்சி கொஞ்சம் டிலே பண்ணிட்டாங்க சார், நீங்க கால் பண்ணும்போது தான் உங்களுக்கு மெயில் செய்தேன்."
"ஓகே பைன்." தனக்கு வேண்டிய பதில் கிடைத்ததும் மாறன் இணைப்பைத் துண்டித்து... துரிதமாக மெயிலை திறந்து பார்த்தான்.
முதலிலிருந்த அவளின் பெயரை வாசித்தவன், "நைஸ்" எனக் கூறினான். அவளின் பெயரை கடந்து மற்ற விவரங்களை பார்த்தவன் முதலில் அதிர்ந்து பின்பு மந்தகாசமாய் புன்னகைத்தான்.
"உன்னை ஈஸியா அடைந்து விடுவேன் போலிருக்கே" என்றவன் அவளின் புகைப்படத்தை தன் விரல் கொண்டு மெல்லத் தீண்டினான்.
வருண சிலைக்கு 108 குடம் நீர் ஊற்றி அபிடேகம் ஆரம்பமாகியது.
"இன்னும் இதுகள காணலையே" என்று சொன்ன தெய்வானை பாட்டி செல்வம் மட்டும் தனித்து வருவதை கண்டு "எங்கடா உன்னோட செட் தோசை" எனக் கேட்டு கிண்டலடித்தார்.
அவர் கேட்ட விதத்தில் செழியனுக்கே சிரிப்பு எட்டிப்பார்த்தது.
"அவள் மஞ்ச தண்ணி கரைச்சிட்டு இருக்கா(ள்) அப்பத்தா வந்திடுவாள்" என்றவன் செழியனின் அருகில் சென்று நின்று கொண்டான். அவன் பார்வை முழுக்க சிலை மீதே இருக்க, செழியனை மேலும் நெருங்கியவன்,
"என்ன ப்ரோ இன்னைக்கு போய் வெள்ளாவியில வெளுத்த கணக்கா சொக்கா மாட்டிட்டு வந்திருக்க... ரெடியா இரு" என்று காதில் கிசுகிசுத்தான்.
செல்வம் கூறியதற்கு சிரிப்பை பதிலாக அளித்தவன் 'என்னோட விழி இம்முறையாவது எம்மேல தண்ணீ ஊத்தனுமுன்னுதான் இந்த வெள்ளை நிறம்' என்று தனக்குத்தானே சொல்லிக்கொண்டவன் ஒருமுறை தனது ஆடையை பார்த்துக்கொண்டான்.
வெள்ளை வேட்டி, வெள்ளை சட்டை அணிந்திருந்தான். இன்னும் சிறிது நேரத்தில் மஞ்சள் நிறமாக மாறியிருப்பதைப் போன்று கற்பனையாக நினைத்தவன் அவனவளின் வருகைக்காகக் காத்திருந்தான்.
வருடந்தோறும் நடைபெறும் கொண்டாட்டம் தான். ஆனால் ஒவ்வொரு வருடமும் நறுவியால் கரைக்கப்படும் மஞ்சள் நீர் வருண பகவான் முன்பு வைப்பதோடு சரி, அதனை அவள் யார் மீதும் ஊற்றியது கிடையாது. மனதில் செழியன் புகுந்தது முதல் அவன் மீது ஊற்றிவிட அவளுக்கு கொள்ளை ஆசை ஆனால் உரிமையில் செய்யும் இச்செயலுக்கும் வளரம்மை ஏதேனும் குதர்கமாக பேசுவார் என பயந்தே நறு செழியன் மீது கூட மஞ்சள் நீர் ஊற்றி விளையாடியதில்லை. அதோடு செழியனின் ஒட்டாத் தன்மையும் அவளுக்கு தடை விதித்ருந்தது.
காதலில் தன் இணையும் தன்னைப்போல் நேசம் கொள்ள வேண்டும் என்ற ஆசை நறுவிக்கும் உள்ளது.
ஆதலால், இம்முறை வளரம்மை என்ன சொன்னாலும் பரவாயில்லை செழியன் மீது நீரினை ஊற்றி, அன்றிரவு சொல்ல முடியாது தவித்த தன்னுடைய காதலை இன்று சொல்லிவிடத் தீர்மானித்தாள்.
அதைத்தான் செல்வம் மறைமுகமாக "ரெடியா இரு" என்று செழியனிடம் கூறினான்.
அபிடேகம் முடிந்து பூஜை தொடங்கும் நேரம்,
"யார் யார் வீட்டிலிருந்து மஞ்சத்தண்ணீ வந்திருக்கோ அதையெல்லாம் சாமி சிலைக்கு முன்னாடி வந்து வையுங்கள்." பூசாரி சொல்லியதும் ஒவ்வொருவராக அதனை செய்தனர்.
"இன்னும்மாடா அவ(ள்) கலக்குறா(ள்)."
"ஒரு சுறுசுறுப்பே கிடையாது. எப்போபாரு இவன்(செல்வம்) கூட சேர்ந்துகிட்டு ஆம்பள பையன் கணக்கா சுத்திட்டு திரியுறது." வளரம்மைக்கு நறுவைத் திட்ட காரணம் ஏதும் தேவையில்லை போல்.
தெய்வானை பாட்டிக்குத்தான் ஏன் நறுவியை பற்றி கேட்டோம் என்றானது.
"இதோ அவளே வந்துட்டாளே." சுமித்ரையின் குரலில் அவர் பார்வை சென்ற திசையில் பார்க்க, சிலைக்கு முன் மஞ்சள் நீர் அடங்கிய சிறு குடத்தை வைத்தவள் தன்னுடைய குடும்பத்தாரின் அருகில் வந்து நின்றுகொண்டாள்.
நறுவி வந்ததும் வளரம்மை திட்டுவதற்கு வாய் திறக்க,
"ஏத்தா போதும், கடவுள் முன்னாடி நின்னு புள்ளைய நீ எதுவும் சொல்ல வேண்டாம்." மகளின் வாயினை அடைத்தார் மருதவேல்.
நறுவியின் அருகில் நின்றிருந்த செல்வம்,
'என்ன நறு அமைதியா நிக்குற, இது நீயில்லையே' எனக் கேட்டுக்கொண்டே அவளை பார்க்க,
அவளின் பார்வை முழுவதும் செழியனின் மீதே நிலைத்திருந்தது. தன்னவளின் பார்வை தீண்டிய குறுகுறுப்பில் செழியன் நேராக நறுவியை நோக்க அவளோ தன் கள்ளப் பார்வையை மாற்றிக் கொண்டாள். செல்வத்திடம் தீவிரமாக ஏதோ கதப்பதை போன்று பாவனை செய்தவள் ஓரவிழிப் பார்வையால் செழியனை நோட்டமிட்டாள்.
ஆணின் பார்வை நேர்மையாகவும் பெண்ணின் பார்வை கள்ளத்தனமாகவும் அமைவது காதலில் எப்போதும் அழகு தான்.
அவளின் செயலில் வந்த சிரிப்பினை அடக்கிய செல்வம்,
"நேருக்கு நேர் பார்க்கவே இந்த பயம், இன்னைக்காவது சொல்லிடுவியா?" எனக் கேட்டு அவளை கிண்டல் செய்தான்.
"ச்சீ போடா." செல்வத்தின் இடையில் தனது கை முட்டி வைத்து இடித்தவள், செழியன் வேறுபுறம் திரும்பியதும் மீண்டும் தான் விட்ட பணியைத் தொடர்ந்தாள்.
"கடைசிவரை இப்படி பார்த்துட்டு மட்டுமே இரு" என்று சொல்லிய செல்வம், "இன்னைக்கு மட்டும் நீ செழியன் கிட்ட உன் காதலை சொல்லல வீட்டில் எல்லோரிடமும் நான் சொல்லிடுவேன்" என மிரட்டினான்.
அவனின் வார்த்தைகளைக் கேட்டு நறுவி அதிர்ந்தாலோ இல்லையோ அவர்களுக்கு பின்னால் நின்று நறுவியையே பார்த்துக் கொண்டிருந்த மாறன் அதிர்ந்தான்.
'நறுவியை இந்தக் கூட்டத்தில் எப்படி கண்டுபிடிப்பது' என யோசித்துக் கொண்டிருந்தவனுக்கு, நறுவியே தனியாக வரவும் வசதியாக அமைந்துவிட அவளை பின்தொடர்ந்து அவனும் அவள் பின்னால் வந்து நின்று கொண்டான்.
காதலை செழியனிடம் எப்படியாவது சொல்லிவிட வேண்டுமென்று மனதிற்குள் உழன்று கொண்டிருந்தவளால் தன்னை ஒருவனின் பார்வை பின்தொடர்கிறது என்பதை உணராது போனாள்.
"செல்வம் அவளுடைய காதலனில்லை" என்று மதியம் தெரிந்ததும் எவ்வளவு நிம்மதி கொண்டானோ அதைவிட பலமடங்கு கோபம், அவள் ஒருவனை காதலிக்கிறாள் என்பதை அறிந்தவனுக்கு.
செல்வத்தின் வார்த்தைகளில் மாறன் அதிர்ந்தது சில நொடிகள், அடுத்த நொடியே...
"நீ எனக்குத்தான்... நீயே தடையாக இருந்தாலும்." சொல்லியவன் கூட்டத்தை விடுத்து தனியாக நின்று கொண்டான். ஆனால் அவனின் விழி அசைவு முழுவதும் செழியனின் விழி மீதே.
மஞ்சள் நீர் ஊற்றி அலங்காரம் செய்ததும் பல்லக்கில் அமர்ந்த சிலையின் ஊஞ்சலாட்டம் நிறைவாக முடிய மக்கள் அனைவரும் கண்மூடி எல்லோரும் நலமிருக்க மனம் நிறைந்து வேண்டிக்கொண்டனர். வேட்டு சத்தம் விண்ணை நிறைத்தது.
செழியன் ஏற்கனவே ஊர் பெரியவர்களுடன் சேர்ந்து எடுத்த முடிவின் படி சிலையை பாண்டியின் ஊருக்கு எடுத்து செல்ல ஏற்பாடு நடக்க, அதனை தடுக்குமாறு, நடக்க முடியாத காலினை நொண்டியவாறு தனது அன்னையின் உதவியோடு அங்கு வந்து சேர்ந்தான் பாண்டி.
"என்னாச்சு பாண்டி, நீயேன் முடியாம இருக்கும் போது இங்கு வந்தாய்?" செழியனின் கேள்வியை காதில் வாங்காதவன் போன்று ஏழு ஊர் தலைவர்களும் அமர்ந்திருக்கும் மேடைக்கு அருகில் சென்றான்.
"உண்மையிலேயே யார் ஜெயித்ததுன்னு இங்கு எல்லாருக்குமே தெரியும். இப்போ சிலை எங்க ஊருக்கு வந்தால் நான் ஏமாற்றி ஜெயிக்க நினைத்தது தான் என் நினைவுக்கு வரும். உண்மையிலேயே இது என் ஊர் மக்களுக்கு பெருமையாகவும் எனக்கு கர்வமாகவும் இருக்காது. மொத்தத்தில் மனம் நிறைந்த மகிழ்வு யாருக்குமே இருக்காது."
நீண்ட விளக்கம் கொடுத்த பாண்டி செழியன் அருகில் வந்து அவனின் கையினை பற்றியவன்,
"என்னை மன்னித்துவிடு செழியா" என்று ஊரார் முன்னிலையில் தன் தவறை உணர, பாண்டிக்கு வாய் வார்த்தையாக பதிலளிக்காத செழியன் அவனை அணைத்து விடுத்தான். செழியனின் ஒற்றை அணைப்பு பாண்டியின் குற்றவுணர்வு நீங்க போதுமானதாக இருந்தது.
"அடுத்தமுறை போட்டியில் உன்னை ஜெயித்து சிலையை எங்க ஊருக்கு சந்தோஷமாக கொண்டு போறேன்." பாண்டியிடம் தற்போது போட்டிவுணர்வோடு மட்டுமே இருந்தது.
பாண்டியின் சொல்லால் அனைவரின் மனமும் நிறைந்தது.
வருண பகவானுக்கு தீபாராதனை முடிய,
மஞ்சள் நீர் கொண்டாட்டம் துவங்கியது.
காளையர்கள் கன்னியர்களிடம் வேண்டுமென்றே அகப்பட்ட, ஒரு சில இளந்தாரி பயல்கள் தங்களது முறை பெண்களுக்கு ஆட்டம் காட்டியபடி துள்ளி குதித்து ஓடினர். ஒரு சில பெரியவர்கள் இதனை உற்சாகத்தோடு கண்டுகளிக்க, சின்ன பிள்ளைகள் நடுவில் நாமெதற்கு என்று நினைத்த மற்றவர்கள் தங்கள் இல்லம் நோக்கி சென்றனர்.
"இப்படியே நின்னுட்டே இருந்தால் விழா முடிஞ்சிடும்."
தான் கொண்டு வந்திருந்த மஞ்சள் நீரை செழியன் மீது ஊற்றாது அமைதியாக நின்றிருந்த நறுவியின் காதில் கிசுகிசுத்தான் செல்வம்.
நறுவி செழியனையும், தன்னுடைய கையிலிருக்கும் மஞ்சள் நீர் அடங்கிய குவளையையும் மாறி மாறி பார்த்திருக்க, செல்வத்தின் பொறுமை பறந்தது.
"விடிஞ்சிடும்..." என்று சிடுசிடுத்தான்.
செல்வத்தினை முறைத்தவள் "அம்மா பார்த்துட்டா(ல்) அவ்வளவுதான்" என்றாள்.
தாடையை தடவி யோசித்த செல்வம்,
"அத்தை வீட்டுக்கு வாறீங்களா? நான் வண்டியில் உங்களை கூட்டிட்டு போறேன். நின்னது கால் குடையுது சொன்னீங்களே!" என அவர்மீது அக்கறை உள்ளது போல் அழைத்தான்.
"பார்த்தீகளா அண்ணி என் மருமவனுக்கு எம்மேல எம்புட்டு பாசம்" என்று சுமித்ரையிடம் பெருமை பேசியவர் செல்வத்திற்கு முன் நடந்தார்.
வளரின் பின்னால் செல்ல முயன்ற செல்வத்தின் சட்டையை பிடித்து இழுத்த சுமித்ரை,
"என்ன திடீரென அத்தை மேல அக்கறை பாலாறு கணக்கா பொத்துட்டு ஊத்துது" என சந்தேகமாக வினவினார்.
"அது வந்தம்மா" என்ற செல்வம் நறுவியையும் செழியனையும் மாற்றி மாற்றி கண்களால் சுட்டிக்காட்டினான். விடயமறிந்த சுமித்ரை, "அவளை(வளர்) சட்டுன்னு இழுத்துட்டு போடா" எனக் கூறி செல்வத்துடன் சேர்த்து வளரையும் அங்கிருந்து அப்புறப்படுத்தினார்.
சுமித்ரைக்கு நறு என்றால் கொள்ளைப்பிரியம். அவளே தனக்கு மருமகளாக வந்துவிட வேண்டுமென்று ஆண்டவனை தினம் பிரார்த்திக்கின்றார். ஆனால் வளரின் முடிவு தெரியாது அவசரப்பட்டு வாய் திறக்கக் கூடாதென்று அமைதியாக இருக்கின்றார். அந்த ஆசையினாலேயே இப்போது செல்வத்தின் ஜாடையில் இவர்கள் இணைந்தால் போதுமென நினைத்து மகிழ்ந்தார்.
மருதவேல் தாத்தா மற்றும் தந்தை சிவநேசனுடன் பேசிக்கொண்டிருந்த செழியனின் முகம் முதலில் அதிர்ந்து பின் களையிழந்து பின் எவ்வித உணர்வுகளுமின்றி அமைதியாகியது. அவர்கள் என்ன பேசினார்கள் என்று தெரியாத போதிலும் செழியனின் முகத்தின் பிரதிபலிப்பை நறுவியால் உணர முடிந்தது. செழியனும் அவர்களிடம் பேசிக்கொண்டிருந்தாலும், நறுவியைத் தான் அவ்வவ்போது பாராமல் பார்த்துக் கொண்டிருந்தான். ஆனால் இறுதியில் அவனின் பார்வை ஏக்கமா, சோகமா, கோபமா, வலியா, என பிரித்தறிய முடியாத நிலையில் நறுவின் முகத்தில் பதிந்தது.
"இந்த கதையை இங்குதான் பேசனுமா?" அவர்கள் மூவரும் பேசிக்கொண்டிருந்த பேச்சினை தெய்வானை பாட்டி இடைவெட்டி, "நடப்பதுதான் நடக்கும்" என்று கூறி அவர்களை சமாதானம் செய்தார்.
செழியனின் பார்வைக்கான பொருளை நறு ஆராய முயல்கையில்,
"வேகமா போய் ஊத்திட்டு வெரசா ஓடியாந்துடு ராசாத்தி" என்று நறுவியிடம் மெல்ல முணுமுணுத்தார் சுமித்ரை.
சரியென தலையாட்டிய நறு செழியனை நோக்கி அடியெடுத்து வைக்க,
நடப்பவை அனைத்தையும் பார்த்துக் கொண்டிருந்த மாறனின் கூரிய கண்கள் கோபத்தில் ரத்தமென சிவந்தன.
"தான் நேசிக்கும் பெண் வேறொருவனிடம் உரிமை கொண்டாட கூடாது" என எண்ணிய மாறன் நறுவியை தடுத்து நிறுத்த சுற்றம் மறந்து அவளுக்கு எதிராக வேக எட்டுக்களுடன் வந்தான்.
நறுவி தன்னை நெருங்க நெருங்க, இவ்வளவு நேரமும் எப்போது அவள் கை பட்ட மஞ்சள் நீர் தன் மீது விழுமென்று காத்துக் கிடந்தவன் இப்போது வேண்டாமென்று மௌனமாக கதறினான்.
நறுவிற்கும் செழியனுக்கும் நான்கடி தூரம் இருக்கையில், ஓர் இளம்பெண் குறுக்கே புகுந்து சிவநேசனின் மீது மஞ்சள் நீரினை ஊற்ற முயல, அவளை தடுத்தவர்...
"ஏன் கண்ணு வயசான காலத்துல எனக்கு இந்த மஞ்சள் தண்ணி தேவையா... உன் அத்தைக்கு தெரிஞ்சுதே பத்ரகாளியா மாறிடுவா(ள்), குடும்பத்துல குழப்பத்தை உண்டு பண்ணிடாத ஆத்தா" என்று அவர் நைசாக கழண்டு கொண்டார்.
"இப்போ இதை நான் யாருமேல மாமா ஊத்துறது." செல்லும் சிவநேசனிடம் அப்பெண் உரக்க கேட்க,
"எம்மேல ஊத்து கண்ணு, நானும் இன்னும் இளைமையாத்தான் இருக்கேன்" என்று தன் மீசையை முறுக்கினார் மருதவேல் தாத்தா.
"மக்கும்" என அவரின் கொமட்டில் தெய்வானை பாட்டி குத்த,
"பிள்ளை இல்லாத வீட்டுல கிழவன் துள்ளி குதிச்சானாம்" என்று நொடித்த அந்தப்பெண் "அதேன் வாட்டசாட்டமா என் மாமா மகன் அய்யனார் கணக்கா வெள்ளையும் சொள்ளையுமா நிக்கிறாரே அவர் மேல ஊத்துறேன்" என்க...
"நானும் வாட்டசாட்டமா தான் இருக்கேன்" என்று மீண்டும் தாத்தா முன் வந்தார்.
அவரை முறைத்த பாட்டி, அந்தப்பெண் வைத்திருந்த குவளையை பிடுங்கி... "இப்போ என்ன நீங்கள் மஞ்சள் நீராடனும் அவ்வளவுதானே" எனக் கேட்டுக்கொண்டே மொத்த நீரினையும் தன் கணவர் மீது சாய்த்தவர், குவளையை கீழே போட்டு விட்டு...
"பல்லு போன காலத்துல கிழவனுக்கு ஆசையை பாரு" என்று முணுமுணுத்துக் கொண்டே அங்கிருந்து நகர்ந்தார்.
அந்த மன நிலையில் கூட தாத்தாவை பார்த்து செழியனின் இதழ் விரிந்தது. அந்த இளம் பெண் அவர் நின்றிருந்த கோலம் கண்டு அடக்கமாட்டாது சிரித்து வைத்தாள்.
'கிழவி சின்ன பிள்ளைக முன்னாடி மானத்தை வாங்கிட்டாளே.' மனதில் பாட்டியை வைதவர், "என் பொண்டாட்டிக்கு இந்த வயசிலும் எம்மேல அம்புட்டு ஆசை அதேன் மஞ்ச தண்ணீ ஊத்தி விளையாடிட்டுப் போறா(ள்)" எனக்கூறி அசடு வழிந்தவாறு அவ்விடம் விட்டுச் சென்றார்.
"என்ன மாமா இன்னும்மா கட்டிக்க போற பொண்ண நீங்க பார்க்கல," எனக் கேட்டு "வருசா வருசம் என்னை கட்டிக்கப் போறவதான் எம்மேல தண்ணீ ஊத்தனுமுன்னு ஜகா வாங்குனீங்க, சரி மாமாக்கு இன்னும் பொண்ணு கிடைக்கல போலிருக்கு, இந்த தடவை நாமளாவது தண்ணிய ஊத்தி கட்டிகிலாம் பார்த்தாக்கா மஞ்ச தண்ணீ இல்லை, இந்த முறையும் மிஸ்ஸாகிடுச்சு" என்றவாறு அந்தப்பெண் நகர அவளின் கையினை பற்றிய நறுவி,
"என் மாமா மேல தண்ணீ ஊத்த நாங்க இருக்கோம், இனி உன்னை மாமா கூட பேசுறது பார்த்தேன்" என்றவள் ஒரு விரல் காட்டி மிரட்ட, அப்பெண் விட்டால் போதுமென்று ஓடிவிட்டாள்.
நறுவியின் உரிமை உணர்வில் மனம் நெகிழ்ந்தாலும் சற்று முன் தன்னுடைய தாத்தா மற்றும் தந்தை பேசியது மனதை முரண்டியது.
"எனக்கு நீயில்லையா விழிம்மா..." என்று மானசீகமாக தன்னவளின் முகம் பார்த்துக் கேட்டவன் அவள்முன் நிற்க முடியாது நகர்ந்து செல்ல... செழியனை மெல்ல நெருங்கிய நறு கையை பின்னுக்கு தள்ளி குவளையை முன்னோக்கி உந்த, செழியனுக்கு பின்னால் கோப முகமாக நின்றிருந்த மாறனின் மீது செழியன் மேல் பட வேண்டிய மொத்த மஞ்சள் நீரும் கொட்டியது.
அதிர்ச்சியில் நறு உறைந்து நிற்க, மாறனின் முகமோ கோபம் மறைந்து சூரியனின் ஒளியாய் பிரகாசித்தது.
கற்சிலையென அசையாது, தன் மாமன் மீது பட வேண்டிய நீர் யாரென்றே தெரியாத ஒருவனின் மீது விழுந்ததில் அதிர்ச்சி எழ விழி அகன்று நிற்பவளை நெருங்கி அவளின் கரம் பற்றினான் மாறன்.
மாறனின் தொடுகையை நறுவி உணரும் முன்னே,
"ஐ லவ் யூ" எனக் கூறியிருந்தான்.
தொடரும்...


******

அத்தியாயம் 10 :
"ஐ லவ் யூ."
மாறன் தன்னுடைய காதலை வார்த்தையாக சொல்லியதும்... அதுவரை அவனின் தொடுகையை கூட உணராது சிலையாக நின்றிருந்த நறுவி அவனின் பிடியை உதறி, அவனது கன்னத்தில் அடியை இடியென இறக்கியவள்... திரும்பியும் பாராது ஓடிவிட்டாள்.
நல்லவேளை நறுவியிடமிருந்து தப்பிக்க செழியன் வேக நடையுடன், அவளது பார்வையிலிருந்து தூரம் சென்றிருந்தான். மற்றவர்களும் கொண்டாட்டத்தில் மும்முரமாக இருந்ததால் மாறன் நறுவின் கை பிடித்ததையோ, அவளிடம் காதல் சொல்லியதையோ, அவளிடம் அவன் அடி வாங்கியதையோ யார் கண்ணிலும் படவில்லை.
சுற்றி தனது பார்வையை சுழலவிட்ட மாறனின் முகம் கோபத்தில் தணலாய் சிவந்தது.
பஞ்சு மெத்தையிலேயே வளர்ந்தவன், யாரும் ஒரு சொல் கடுமையாகப் பேசி கேட்டிராதவன், இன்று தான் விரும்பியே இருந்தாலும் ஒரு சிறு பெண்ணிடம் அடி வாங்கியதை அவமானமாக நினைத்தான். அந்தநொடி அவள் மீதான அவனின் காதல் மறைந்து பழி வாங்கும் எண்ணம் மனதில் விதையிட்டது.
'என் காதல் ஈடேறா விட்டாலும்... உன் காதலை கைகூட விட மாட்டேன்.' மனதில் உறுதியெடுத்தவன் ஒருவித தீவிரதத்துடன் தன் இல்லம் நோக்கி சென்றான்.
உண்மையிலேயே ஒருவர் மீதான காதல் மனதில் ஆட்சி செய்யும் போது, காதல் கொண்டவரின் மீது வன்மம் எழுமா? அப்படி பழி உணர்வு தோன்றினால் அவன்/ள் கொண்டது காதலாகுமா?
காதல் கொண்ட நெஞ்சம் தவறை மன்னிக்கும் ஏற்கும். அப்படி மன்னிக்க முடியவில்லை என்றால் அது காதலேயில்லை என்பதை மாறனுக்கு யார் புரிய வைப்பது.
தன்னுடைய மொத்த கோபத்தையும் காரின் வேகத்தில் காட்டினான். தன்னையும் ஒரு பெண் நிராகரித்ததோடு, அறைந்து அவமானமும் படுத்தியது தானென்கிற அகந்தையை மேலுழும்பச் செய்திருந்தது.
யோசிக்காது, நடக்கவிருக்கும் நிச்சயம் ஒரு பொருட்டே இல்லை எனும் விதமாக நிச்சயத்திற்கு முதல் நாள் திவ்யாவை புறம் தள்ளியவனாள், மற்றொரு பெண் தன்னை ஒதுக்கியதை ஏற்றுக்கொள்ள முடியவில்லை.
வாழ்க்கை ஒரு பூமராங் என்பதை, பல தொழிலை தன் கைக்குள் அடக்கியிருக்கும் அந்த வித்தகனுக்கு தெரியாமல் போனது.
இன்று நாம் செய்யும் செயல் நாளை வேறொருவரின் மூலம் நம்மையே வந்து தாக்கும் என்பது நிதர்சனம். அதனை மாறன் உணராது போனான்.
வீட்டிற்குள் புயல் போல் நுழைந்தவன் தன் அறைக்குள் சென்று கதவினை அறைந்து சாற்றினான்.
இப்போதிருக்கும் மனநிலையில் மீனாட்சி பாட்டியிடம் பேச முடியாது. அவரிடம் சென்று பேசுவதற்கு முன் தன்னை சமன் செய்துகொள்ள நினைத்தான்.
***
இன்று யாரென்றே தெரியாத ஒருவனை அவனின் கன்னம் பழுக்குமளவிற்கு தான் அடிப்போம் என்று கனவிலும் நினைத்து பார்த்திருக்க மாட்டாள் நறுவி.
செழியனிடம் காதலை சொல்ல கொள்ளை ஆசையுடன் வந்தவளுக்கு, மஞ்சள் நீரினை அவன் மீது ஊற்றும் நேரம் செழியன் சரியாக நகர்ந்தது ஏமாற்றம் என்றால்... அந்த நீர் எதிர்பாராது யாரென்று தெரிந்திடாத ஒருவன் மீது பட்டது வருத்தத்தை அளித்தது. அதிலிருந்து மீண்டு வருவதற்குள் அவனின் கை தீண்டல் மற்றும் நேசத்தின் வெளிப்பாடு எல்லாம் சேர்ந்து கோபத்தை கிளர்த்தெழ தன்னையும் அறியாது அவனை அடித்து விட்டாள். ஆனால் அடித்தற்காக அவள் துளியும் வருந்தவில்லை. அவனை பார்த்தால் முன்பு எங்கும் பார்த்த நினைவு அவளுக்கு இல்லை. முன்பின் தெரியாத பெண்ணின் கையை பிடித்ததோடு எப்படி அவன் அவ்வாறு சொல்லலாமென்று மனதினுள் பொறுமினாள்.
வீட்டிற்கு வந்தவள் செல்வத்திடம் கூட நடந்ததை சொல்லாமல் தோட்டத்திற்கு வந்து கிணற்றடியில் அமர்ந்து இருள் வானினை வெறித்தாள்.
உணவு உண்ண கூட உள்ளே செல்லவில்லை.
"நறு சாப்பிடலையா ம்மா?"
"வந்தவ நேரா கிணத்தடிக்கு போனாள். இன்னும் உள்ளே வரல, அங்க என்ன நடந்துச்சுன்னு நானெப்படி போய் கேக்குறது."
நேராக நறுவியிடம் சென்றவன், அவளமர்ந்திருந்த தோற்றம் ஏதோ சரியில்லையென உணர்த்த எதுவும் பேசாது அவளருகில் அமர்ந்தான்.
செல்வத்தின் வருகை உணர்ந்த போதும் நறு தன்னிலையை மாற்றிக் கொள்ளவில்லை.
"நறு" என்ற விளிப்போடு ஆதுரமாய் அவளின் தலை வருடிய செல்வம் ஏதோ கேட்க முயல,
"இந்நேரத்துல எந்த கப்பல் கவுந்து போச்சின்னு வந்ததுல இருந்து மூஞ்சியை தூக்கி வச்சிட்டு உட்கார்ந்திருக்க,
என்ன செல்வம் உன் முகமும் சரியில்லையே, என்ன களவாணித்தனம் பண்ணீங்க?"
மகளைத் தேடிவந்த வளர் இருவரின் முகத்தையும் ஆராய்ந்தவாறு கேட்க, ஒரு நொடி என்ன சொல்லி சமாளிப்பதென்று செல்வமே தடுமாறினான்.
"இன்னும் ஏன் சாப்பிடாம இருக்க, உன் அத்தை நீ சாப்பிட வரல சொன்னா(ள்)."
அடுத்த கேள்வி கேட்டவாறே, பதில் வருமுன் வீட்டிற்குள் சென்றுவிட்டார். அவர் வந்த காரணமே வேறு, இவர் இங்கு நின்னு விசாரணை செய்து கொண்டிருந்தால் அவர் இங்கு வந்த வேலையை யார் செய்வது... அதுதான் பதில் வராத போதும் சென்று விட்டார்.
"தப்பிச்சோம்." மனதில் நினைத்தவன் மீண்டும் அங்கு நடந்ததை அறிந்துகொள்ளும் எண்ணத்தில் கேட்க வர,
"என்னை கொஞ்ச நேரம் தனியா விடு."
அவள் சொல்லிய வார்த்தை செல்வத்திற்கு உள்ளுக்குள் ஏதோ செய்தது. அது என்ன உணர்வென்று அவனுக்கு புரியவில்லை. நிச்சயம் அது வழியாகத்தான் இருக்கும். சிறு சுணக்கம் என்றாலும் செல்வத்தை மட்டுமே நாடுபவள் இன்று இப்படி சொன்னாலும் அவனுக்கு வருத்தமாகத் தானே இருக்கும். முதல் முறையாக அவளின் விலகல் தன்மையை அவனது நட்பால் ஏற்றுக்கொள்ள முடியவில்லை.
தனக்கு தெரியாமலே என்ன சொல்லுகின்றோம் என அறியாமலே செல்வத்தினை வருந்த செய்தவள் தன் வீட்டின் வழியாக மொட்டை மாடிக்குச் சென்று... தான் விட்ட பணியைத் தொடர்ந்ததோடு மாலை நடந்த நிகழ்வினை மனதில் அலசிக் கொண்டிருந்தாள்.
கண்கள் மட்டும் தான் இருள் வானினை வெறித்தது. ஊர்ந்து செல்லும் மேகங்களோ, ஒளிவீசும் குளிர் நிலவோ, மின்னும் விண்மீன்களோ அவளின் கருத்தில் பதியவில்லை.
'நான் தண்ணீர் ஊற்றப் போறேன்னு தெரிந்தும் விலகிப் போனாருன்னா?'
சிந்தித்தவளுக்கு கிடைத்த பதிலில் கண்ணீர் முட்டி நின்றது.
'அப்போ அவருக்கு என்மீது விருப்பம் இல்லையா?' ஓவென்று கத்தி அழ வேண்டும் போலிருந்த மனதை இருக்கும் சூழல் உணர்ந்து கட்டுப்படுத்தினாள்.
ஏற்கனவே வருந்திக் கொண்டிருப்பவளை மேலும் நோக செய்வதற்காக கொண்டாட்டத்தில், செழியன் மீது நீர் ஊற்ற வந்த இளம்பெண் பேசியது காதில் எதிரொலித்தது.
"வருசா வருசம் என்னை கட்டிக்கப் போறவதான் எம்மேல தண்ணீ ஊத்தனுமுன்னு ஜகா வாங்குனீங்க."
எப்போதோ ஓர் கொண்டாட்டத்தின் போது, தன்மீது மஞ்சள் நீர் ஊற்ற வந்த அதே பெண்ணிடம் செழியன் சொல்லிய வார்த்தைகள்.
'நான் நீங்க கட்டிக்கப் போற பொண்ணு இல்லையா மாமா?'
அருகில் இல்லாதவனிடம் கேள்விக்கேட்ட அவளின் இதயம் நொடிக்கு பலமுறை "மாமா, மாமா" என்று துடித்தது.
மடிந்து அமர்ந்தவள் இதயத்தில் கை வைத்தபடி சத்தம் வராது குலுங்கி அழுதாள்.
அவளின் அழுகை இதோடு நிற்க போவதில்லை என்னும் விதமாக, கீழே வளரம்மை தன் பேச்சை துவங்கியிருந்தார்.
***
'என்னை மன்னிச்சிடு விழிம்மா.'
இரவு தோப்பு வீட்டில் தங்கிக்கொள்வதாக சொல்லி வீட்டிற்கு கூட வராது ஆற்றங்கரையிலிருந்து நேராக பண்ணைக்கு வந்த செழியன் சலசலத்து ஓடும் வரப்பு நீரில் முழங்கால் நனையுமாறு புல் படர்ந்த களிமண் வரப்பில் அமர்ந்திருந்தவனின் பார்வை எங்கோ தூரத்தில் வெளிச்சமற்ற கரு நிற இருளில் குத்தி நின்றது.
மனதில் ஆயிரத்திற்கும் மேற்பட்ட முறை அவனது விழியிடம் மன்னிப்பு வேண்டி நின்றான்.
மாலை தந்தை மற்றும் தாத்தா அவனிடம் பேசியது நினைவு வந்தது.
பூஜை முடிந்ததும் நறுவியை எதிர்பார்த்து செழியன் நின்றிருக்க அவனருகில் வந்ததோ சிவநேசன் மற்றும் மருதவேல்.
அவர்கள் தோரணையே ஏதோ ஒன்றினை சொல்ல தயங்குவதை போலிருக்க,
"சொல்லுங்க தாத்தா" என்று அவனே பேச்சினை தொடங்கி வைத்தான்.
காலை செழியனிடம் பேசி அவனின் விருப்பத்தை தெரிந்துகொண்ட பின்னர், சிவநேசன் தனது தாய் தந்தையிடம் தன்னுடைய விருப்பத்தை தெரிவித்தார். அவர்களுக்கும் இச்செய்தி மகிழ்வினை அளிக்க, உடனடியாக செழியன் மற்றும் நறுவின் ஜாதகத்தை எடுத்துக்கொண்டு தங்களது குடும்ப ஜோதிடரிடம் சென்றனர்.
அவர் சொல்லியது மகிழ்வு கொண்ட மனதில் நெருடலை ஏற்படுத்தியது.
"இந்த ரெண்டு ஜாதகத்துக்கும் அமோகமா கல்யாணம் செய்து வைக்கலாம். ரொம்ப சந்தோஷமா வாழ்வாங்க... ஆனால்,"
"எதுவா இருந்தாலும் உள்ளதை சொல்லுங்க."
ஜோதிடர் சொல்லாது நிறுத்த, தெய்வானை பாட்டி அவரை மேற்கொண்டு சொல்லத் தூண்டினார்.
"அவ்வளவு சீக்கிரத்தில் சுலபமா இவங்களுக்கு நீங்க கல்யாணம் செய்து வைக்க முடியாது. இவங்க ரெண்டு பேருக்குத் தான் கல்யாணம் செய்து வைக்க போறீங்கன்னா, உங்க குடும்பம் புயலில் சிக்குன முருங்கை மரம் மாதிரி அடியோடு சாய்ந்து... ஊரார் முன்னிலையில் சபையில் தலைகுனிந்து நிற்கும் அவலம் நிகழ்ந்து மொத்த பேரையும் ஒரு உளுக்கு உளுக்கிடும். ஆனால் பாருங்க எப்பாடுபட்டாவது இவங்கள சேர்த்து வச்சிட்டால் இவங்களை போல அன்யோன்ய தம்பதிய பார்க்க முடியாது."
"அப்புறம்..." அதோடு அவர் நிறுத்திவிட, சிவநேசன் அதனை குறித்துக் கொண்டார்.
அவர் சொல்லியது அனைவரது முகத்திலும் கலவரத்தை ஏற்படுத்தியது.
"அப்போ வேற இடம் பார்க்கலாமுங்களா?"
"உங்க இஷ்டம்."
"சரி வாங்க போவோம், நாம எல்லோரும் ஆசைப்பட்டா மட்டும் போதுமா... அந்த ஆண்டவன் மனசு வைக்க வேண்டாமா." தெய்வானை பாட்டிக்கு வருத்தமாக இருந்தாலும், குடும்பம் சபையில் தலை குனிந்து நிற்கும் காட்சியை அவரால் நினைத்துக் கூட பார்க்க முடியவில்லை.
தாத்தவும் தன்னுடைய மனதை தேற்றிக்கொண்டு, வருத்தப்படும் தன் மனைவியை கைபிடித்துக் கூட்டிச்செல்ல...
உடன் வந்த வளரம்மை, "என் அண்ணன் வீட்டுல எம்மகளுக்கு வாழ கொடுத்து வைக்கலியே" என்றவாறு அவர்களின் பின் சென்றார்.
சிவநேசன் வெளியேறாது தயங்கியவாறு நிற்க,
"வேறெதாவது கேட்கணுமா?" ஜோதிடர் வினவினார்.
"நீங்க கடைசியில ஏதோ சொல்ல வந்து சொல்லாமல் விட்ட மாதிரி இருந்துச்சு... தப்பா நினைக்க வேண்டாம்."
சிவநேசனை ஆழ்ந்து பார்த்த ஜோதிடர்,
"நறுவிழிங்கிற... இந்த பொண்ணோட ஜாதக அமைப்புக்கு, இவள் அம்மா பொறந்த வீட்டுக்குத்தான் இவள் மருமகளா போகணுமுன்னு இருக்கு. ஆனால் அது அவ்வளவு எளிதாக நடந்திடாது. நீங்க வேற யார்கூட செய்ய நினைச்சாலும் தானா நின்னு போகும். எப்படியிருந்தாலும் கல்யாண கோலத்துல இந்த பொண்ணு மணவரையில உட்கார்ந்து... அந்த கல்யாணம் நடக்காமல் நின்னுதான் போகும்.
இந்த பொண்ணுக்கு அவளோட மானத்தை வச்சு தான் பழிச்சொல் வரும்.
இந்த ஜாதகக்காரர் செழியனுக்கு நீங்க வேற கல்யாணம் செய்தால், அது சிறப்பா நடக்கும். சந்தோஷமா இருப்பாரான்னா அது அவர் கையில தான். ஆனால், இந்த பொண்ணு (நறு) அவருக்குன்னு தான் விதி சொல்லுது.
செழியனுக்கு நறுவிழியை தவிர வேற பொண்ணு மனைவியாக வந்தால், அவரோட வாழ்க்கை சிக்கல் தான்.
எவ்வளவு சிக்கல் வந்தாலும் இவங்க ரெண்டு பேரும் சேரணு(ம்)ங்கிறது தான் விதி. ஆனால் நீங்க இவங்களை சேர்த்து வைக்க நினைச்சால் அது கண்டிப்பா நடக்காது. குறுக்கு தடை அதுவே அமையும். தானா நடந்தாத்தான் உண்டு."
ஜோதிடர் சொல்லியதை கேட்டு சிவநேசன் மண்டை குழம்பி விட்டார்.
"இப்போ இவங்களை சேர்த்து வைக்கலாமா, வேண்டாமா?
இவங்க சேருறது தான் பிரச்சனை... ஆனால் இவங்களுக்குத்தான் கல்யாணம் நடக்குமா?
சுத்தமா விளங்களையே...!"
"இந்த பொண்ணுக்கோ பையனுக்கோ திருமணம் செய்து வைக்க நீங்க எந்தவொரு அடியும் எடுத்து வைக்காதீங்க... நீங்க அமைதியாக இருந்தால் நடக்க வேண்டியது தானா நடக்கும். அதையும் மீறி நீங்க செய்யணும் நினைச்சா நின்னுப்போகும்."
"ஏதாவது பரிகாரம் செய்துட்டு திருமண பேச்சை ஆரம்பிக்கலாமா?"
சிவநேசனின் கேள்வியில் மௌனமாக சிரித்த ஜோதிடர்,
"இதுக்கு பரிகாரம் இருக்குன்னு சொல்லி உங்ககிட்ட நான் பணம் வாங்கிக்கலாம். ஆனால், விதியை யாராலும் மாற்ற முடியாது. இப்படித்தான் நடக்குமென்று இறைவன் வகுத்து வைத்த யாவும் நடந்தே ஆகும். பரிகாரம் என்பது நம்மளுடைய மன திருப்திக்காக மட்டும் தான். அதனால் பலன் எதுவும் இருக்காது."
'தான் இவ்வளவு சொல்லியும் குழம்பி நிற்பவரிடம் மேற்கொண்டு என்ன பேசுவது' என்று நினைத்த ஜோதிடர்,
"செழியனுக்கு கல்யாண குரு வரதுக்கு இன்னும் மூனு மாசம் இருக்கு. அதுவரையாவது கொஞ்சம் பொறுமையா இருங்கள்" என்றார்.
"சரிங்க."
வெளியேறிய சிவநேசன் இதனை யாரிடமும் சொல்லவில்லை. அவருக்காக காத்திருந்த மற்ற மூவருடன் இணைந்து அங்கிருந்து புறப்பட்டார்.
செழியனிடத்திலும் அனைவரும் இருக்கும் போது ஜோதிடர் சொல்லியவற்றை மட்டும் சொல்லியவர் மேற்கொண்டு எதுவும் பேசிடாது அமைதியாக இருக்க,
"நடக்குற காரியம் எல்லோருக்கும் சந்தோஷத்தை கொடுக்கணும்... வருத்தத்தை கொடுக்கும் தெரிஞ்சும் நாம அதை செய்ய வேணாம்ப்பா" என்று கவலையோடு கூறினார் மருதவேல்.
அந்நொடி இதயம் பிளந்த உணர்வு அவனுள்(செழியன்).
மற்றவர்களுக்கு குடும்ப அமைதியும் நிம்மதியும் முக்கியம். சிவநேசனுக்கு செழியன், நறு தான் இணைவார்கள் என்று தெரிந்த போதும் அதில் வரும் சிக்கலுக்கு தான் ஆரம்பமாக அமைந்து... நறுவிழியின் மானம் தன்னால் சபையில் கேள்விக்குறி ஆகிவிடக் கூடாதென்ற எண்ணம்.
அதனால் அவர்களின் திருமணம் வேண்டாமென்று அனைவரும் முடிவெடுத்திருக்க,
செழியனுக்கோ... பெரியவர்களை மீறி, அவர்களை வருத்தம் கொள்ளச்செய்து இத்திருமணம் வேண்டாமென்றிருக்க... நறுவியின் செயலுக்கு இசைந்து அவளுள் ஆசையை ஏற்படுத்த வேண்டாமென நினைத்து, அவள் மஞ்சள் நீர் ஊற்ற வரும் நொடி தெரிந்தே விலகிச் சென்றான்.
நினைத்து பார்த்தவனின் மனம் கசந்துபோனது.
யாருமற்ற தனிமையில் தோளில் கரம் பதியும் தொடுகை உணர்ந்து நிமிர்ந்து பார்த்த செழியன், தனது அருகில் நின்றிருந்த செல்வத்தைக் கண்டதும் தாவி அணைத்துக் கொண்டான்.
அந்நேரம் அவனுக்கு அந்த அணைப்பு தேவையானதாக இருந்தது.
செல்வத்திடம் அனைத்தும் கூறியவன்,
"என் விழி எனக்கில்லை டா" என்றான்.
"இந்த ஜோதிடத்தை எல்லாம் நீயுமா அண்ணா நம்புற,"
செல்வத்தை பார்த்து விரக்தியாக சிரித்தவன்,
"நான் ஆசைப்பட்டால் மட்டும் அது நடந்திடுமா, இதில் எனக்கும் நம்பிக்கையில்லை தான்... ஆனால் அத்தையோட விருப்பம் நானில்லை செல்வா,
தேவையில்லாமல் காலையில் உன்னை சம்மதிக்க வைத்து இப்போ வேண்டாமென்று வருத்துகிறனே, தந்தைக்காக ஒப்புக்கொண்டதை... தந்தைக்காகவே விட்டுக்கொடுத்திடுப்பா என்று அப்பா கேட்கும்போது எனக்கு என்ன செய்றதுன்னே தெரியலடா.
யோசிச்சா காதலை விட, எனக்கு அப்பா அத்தைக்கிட்ட கொடுத்த வாக்கு தான் பெரிசா தெரியுது. என்னால ஒரு தலைகுனிவு அப்பாவுக்கு வந்திடக் கூடாதுடா" என்றான்.
"அப்படி என்ன வாக்கு கொடுத்தாரு உங்க அப்.....பா?" செல்வத்திற்கு தன்னுடைய தந்தையின் மீது அவ்வளவு கோபம் வந்தது.
ஜோதிடரிடம் சென்று வந்த பின்னர், ஆற்றங்கரைக்கு வருவதற்கு முன்னர் வளரம்மை தனது தந்தையிடம் கேட்டுக்கொண்டதும் அதற்கு அவர் ஒப்புக்கொண்டதையும் செழியன் செல்வத்திடம் கூறலானான்.
அதை கேட்ட செல்வத்திற்கு வளரம்மையினை அடித்தால் மட்டுமே தன் ஆத்திரம் அடங்கும் நிலை.
"இத்தனை வருடம் சுக துக்கம் எல்லாவற்றிலும் கூட இருந்த நாம் வேண்டாம். இவங்களை(வளர்) ஒரு ஆளா கூட மதிக்காத அந்த குடும்ப உறவு வேணுமோ!" செழியனிடம் கேட்ட செல்வம்,
"நீ அப்பாகிட்ட சொல்லாமல் விட்ட உன்னுடைய காதலை, அப்பாவிடமும் நறுவியிடமும் நான் போய் சொல்லப் போகிறேன்" என்று அடியெடுத்து வைத்தவனை செழியனின் வார்த்தைகள் தடுத்து நிறுத்தின.
"என்னால அப்பாவுடைய வார்த்தைக்கு தலைகுனிவு ஏற்பட்டால்... அந்த நொடி தான் நான் உயிருடன் இருக்கும் கடைசி நொடி."
"அண்ணா!" செல்வம் செழியனிடத்தில் இத்தகைய வார்த்தையை எதிர்பார்க்கவில்லை என்பது அவனின் அதிர்ந்த விளிப்பிலே தெரிந்தது.
"அன்னைக்கு சொன்னது தான் இன்னைக்கும்... என்னோட காதலை விழிகிட்ட நான் சொன்னதாத்தான் இருக்கணும். இது என் மேல் சத்தியம்."
சில நொடி தன் தம்பியை உற்று நோக்கிய செழியன்,
"சொல்ல மாட்டேன்னு நம்புறேன்" என்றவனாக விறுவிறுவென்று நடந்து பண்ணையிலிருக்கும் ஓட்டு வீட்டிற்குள் சென்று மறைந்தான்.
தொடரும்...
 

Members online

Latest Updates

Buy TANJORE PAINTING @ ETSY.COM
Top