JLine Tamil Novels & Stories

Dear Users, Please register your account again if you have trouble to login or You can also email to jbtamil18@gmail.com to register again.

JLine Bookstore Online

Siranjeevitham - Episode 14

JLine

Moderator
Staff member
சிரஞ்சீவிதம்

அத்தியாயம் - 14

“இப்பொழுது தான் அஹானா மோசஸின் வயிற்றில் கரு வளருகின்றது.. இனி இந்தப் பிரபஞ்சத்தில் அக்குழந்தை எக்குறையும் இல்லாமல் பிறந்து வாழ்ந்து வரும் பொழுது தான், அதாவது நீங்கள் கூறுவது போல் எவ்வித மரபணு கோளாறுகளும் இல்லாமல் முழு ஆரோக்கியத்துடன் வாழ்ந்து வரும் போது தான், எங்களால் உங்கள் ஆராய்ச்சியின் வெற்றியை அங்கீகரிக்க இயலும்..”

ஒரு சேர அந்த அரங்கம் முழுவதுமே பேசப்பட்ட, ஒத்துக்கொள்ளப் பட்ட விஷயமே இது.

“புரிகின்றது.. வழக்கமாக எந்த ஒரு ஆராய்ச்சியையும் மனிதர்களிடம் துவங்குவதற்கு முன் மிருகங்களிடம் நடத்திப் பார்ப்பது தான் ஆராய்ச்சியாளர்களின் வழக்கம், அது தான் முறையும் கூட... விஞ்ஞானிகள் எப்பொழுதும் அவர்கள் விரும்பும் விலங்குகளை ஆராய்ச்சிக்குத் தேர்வு செய்யமாட்டார்கள்... ஆனால் அவர்கள் செய்யும் ஆராய்ச்சிக்கு உகந்த விலங்குகளை மட்டுமே அவர்கள் தேர்ந்தெடுப்பர்.. உதாரணமாக, விஞ்ஞானிகள் ஒரு புதிய மருந்து அல்லது மூளையில் ஏற்படும் கோளாறுகளைச் சரி செய்வதற்கு ஆராய்ச்சியில் ஈடுபட வேண்டியிருந்தால், அதற்கு ஏற்ற விலங்குகளை மட்டுமே அவர்கள் பயன்படுத்துவார்கள்... இந்நாள் வரை நீங்கள் பூனைகள், நாய்கள், கினிப் பன்றிகள், வெள்ளெலிகள், பன்றிகள், பிற பண்ணை விலங்குகள், முயல்கள், செம்மறி ஆடுகள், எலிகள் இம்மாதிரியான விலங்குகள் ஆராய்ச்சிகளுக்கு உட்படுத்தப்பட்டதை அறிந்திருப்பீர்கள்.. ஆனால் நாங்கள் இந்த ஆராய்ச்சிக்காகத் தேர்ந்தெடுத்தது மூன்று வகையான உயிரினங்கள்.”

“மூன்று வகை உயிரினங்களா?”

“ஆம், ஒன்று விலங்கு வகையைச் சார்ந்தது.. இரண்டு தாவர மற்றும் பூஞ்சை வகை.. மூன்றாவது ஊர்வன, அதாவது பல்லி… அவற்றினை எங்களது ஆராய்ச்சிக்கு உட்படுத்தி வெற்றி அடைந்த பிறகே நாங்கள் மனிதர்களிடம் இந்த ஆராய்ச்சியைத் துவங்கினோம்.."

"நீங்கள் வெற்றி அடைந்ததற்கு எங்களது வாழ்த்துக்கள்.. ஆனால் அவற்றைப் பற்றிய விளக்கங்கள் எங்களுக்கு வேண்டும்.. கூற முடியுமா?"

"யெஸ், கண்டிப்பாக.. அதற்காகத் தானே இந்தக் கூட்டமே.. மனிதனின் டி.என்.எவில் கிட்டத்தட்ட 98.7% பங்கு வகிக்கும் விலங்குகளின் தரப்பில் இருந்து சிம்பன்சி மற்றும் போனோபோவை நாங்கள் பயன்படுத்தினோம்...

தாவரங்களைப் பொறுத்தவரை நாங்கள் எங்கள் ஆராய்ச்சிக்குத் தேர்ந்தெடுத்துப் பயன்படுத்தியது, பூஞ்சை ராஜ்ஜியத்தின் ஒரு பகுதியாக இருக்கும் காளான்களை... அவை இல்லாமல் எந்தத் தாவரமும் வாழ முடியாது... நம்பினாலும் நம்பாவிட்டாலும், காளான்களின் மரபணு அமைப்பு உண்மையில் தாவரங்களை விட மனிதர்களுக்குத் தான் மிகவும் ஒத்திருக்கிறது.மனிதர்களைப் போன்றே சில பூஞ்சைகள் நகரலாம் அல்லது ஊர்ந்தும் செல்லாம்...

ஒரே ஒரு உயிரணுவை மட்டுமே கொண்ட உயிரினமே [single-cell organism] விலங்குகள் மற்றும் பூஞ்சை பண்புகள் கொண்ட நமது பொதுவான மூதாதையர் [common ancestor]. அதனில் காளான் மரபணுக்களின் நுட்பத்தின் அடிப்படையைப் பார்த்தால் அவை வெகுவாக மனிதர்களுடன் தொடர்புடையவையாகவே இருக்கின்றன. ஆகையால் இந்த ஆராய்ச்சிக்கு நாங்கள் காளான்களையும் உபயோகப்படுத்தினோம்...

அதே போல் ஊர்வன வகையில் அல்பினோ பல்லிகளே எங்கள் ஆராய்ச்சியின் நண்பர்கள். இதோ இங்குக் காட்சி பெட்டிகளில் [show case] காட்சியளித்துக் கொண்டிருக்கும் இவைகளே எங்களது சாட்சிகள்.. The success of these is our first blow.. இதற்குப் பிறகு தான் நாங்கள் எங்கள் ஆராய்ச்சிக்கு மனிதர்களின் சார்பில் ஒரு பெண்ணை உட்படுத்த விளைந்தோம். அவளே அஹானா மோஸஸ். அவள் வயிற்றில் வளரும் கரு நாங்கள் எதிர்நோக்கிக் காத்திருக்கும் அறிவியிலின் திருப்புமுனை..”

ஹில்டன் பேசிக் கொண்டிருக்கும் பொழுதே அனைவரின் கண்களும் முதலில் மேடையில் கம்பீரமாக அமர்ந்து கொண்டிருக்கும், ஹில்டனின் குழுவினால் “மோஸஸ்..” என்று நாமம் தரிக்கப்பட்ட ‘போனபோ’ என்ற விலங்கின் மீதும், அடர்ந்து செழித்து வளர்ந்து நின்ற காளான்களின் மீதும், அதற்கு அருகில் அழகான கண்ணாடி மேஜையில் வைக்கப்பட்டிருந்த பல்லியின் மீதும் படர்ந்து, பிறகு அஹானாவின் மேல் நிலைத்தது.

அவர்கள் கண்களில் இருந்த பிரமிப்பே அறிவியலில் பெரும் மாற்றத்தின் ஆரம்பம் என்பதை ஹில்டன் புரிந்து கொண்ட அதே சமயம், அதனை இன்னொருவனும் உணர்ந்து கொண்டான்..

உணர்ந்துக் கொண்டவனின் உள்ளத்திற்குள் பெரும் எழுச்சி..

ஆனால் அதன் விளைவு? ஆக்கமா அல்லது அழிவா?


*****************************************

‘நான் யார் என்பது எனக்குத் தெரியவில்லை.. இவர்கள் என்னை அழைப்பது போல் என் பெயர் ஜீவன் தானா என்பதும் எனக்குத் தெரியவில்லை.. இவர்கள் பேசிய பாஷை முதலில் புரியவில்லை பிறகு, தெளிவாகப் புரியத் துவங்கியது..

சத்தியமாக நான் இருப்பது எங்கே? எனது பூர்வீகம் என்ன என்ற கேள்விகளுக்கும் எனக்கு விடைத் தெரியவில்லை..

ஆனால் அந்தப் பெண்? அவளை எங்கேயோ பார்த்தது போல், நெருங்கிப் பழகியது போன்ற ஒரு உணர்வு..

அதுவும் இல்லாமல் அவர்கள் செய்து கொண்டிருக்கும் இந்த ஆராய்ச்சி, இயற்கைக்கு மாறான எத்தகைய அசாதாரண முடிவுகளையும், குறையுடன் கூடிய உருவ அமைப்புகளையும், குறைபாடுகளையும் மனித இனத்திற்குள் கொண்டு வரும்..

நான் யார் என்பதே எனக்குத் தெரியாத நிலையில் இவர்கள் செய்து கொண்டிருக்கும் இந்த ஆராய்ச்சி தவறானது, இயற்கைக்குப் புறம்பானது என்று மட்டும் எப்படி எனக்குப் புரிகின்றது?’

எண்ணற்ற கேள்விகள் ஏற்கனவே பாதிக்கப்பட்டிருக்கும் அவனது மூளையை மேலும் அழுத்த, தலையே வெடித்துவிடும் அளவிற்கு ‘சுளீர் சுளீர்’ என்ற வலித் தோன்றியதில், இரு கரங்களாலும் தலையை அழுந்த பிடித்தான் ஜீவன்.

“ஆணின் உயிரணுக்களை எடுத்து அவற்றைக் கரு முட்டைகளாக மாற்றுவது அல்லது ஒரு பெண்ணின் உயிரணுக்களை எடுத்து அவற்றை விந்தணுவாக மாற்றுவதே அவர்களது ஆராய்ச்சியின் முதல் படி என்று கூறுகின்றார்கள். ஆனால் இதை முன்னோக்கி வைத்தால், அது ஒரு பைக்கை காராகவோ அல்லது காரை பைக்காகவோ மாற்ற [Bike - Car/Car - Bike] முயற்சிப்பது போல் இருக்கும். பைக்கில் இல்லாத சில பாகங்கள் காருக்குத் தேவைப்படும், அதே போல் காரில் இல்லாத சில பாகங்கள் பைக்கிற்குத் தேவைப்படும். இந்தப் பாகங்களை வெளியில் இருந்து பெற முயற்சிக்கலாம், ஆனால் அந்தச் சமயத்தில் ஒரு காருடன் மற்றொரு காரை இணைப்பதாகவே அர்த்தம் அல்லவா? அப்படி என்றால் அவர்களது ஆராய்ச்சியின் முதல் படியே தோல்வி தானே?”

அவனது வாய் முனகிய முதல் கேள்வி.

அதனைத் தொடர்ந்து அவன் தனக்குத்தானே கேட்டுக் கொண்ட இரண்டாவது கேள்வி.

“ஒரு ஆண் தனது சொந்த டி.என்.எ வில் இருந்து உருவாக்கப்பட்ட முட்டைகளைக் கொண்டு தனது விந்தணுவைக் கருவுறச் செய்தால், அவனுடைய மகனுக்கு அவனைப் போலவே டி.என்.எ இருக்கும். அதாவது அது அவனுடைய குளோனாக [clone] இருக்கும். அவனுடைய மகனுக்குப் பதிலாக அவனுடைய இன்னொரு பிரதி என்று அவனுடைய குழந்தையை அழைப்பது மிகவும் பொருத்தமாக இருக்கும் என்று நினைக்கிறேன். எந்த மாறுபாடும் இருக்காது.. அப்படி என்றால் இவர்களின் முழு ஆராய்ச்சியையும் தோற்கடிப்பது போலல்லவா அது?”

மூன்றாவது கேள்வி, "An unethical research, இது ஒரு நெறிமுறையற்ற ஆராய்ச்சி. இதற்கு எவ்வாறு அரசாங்கம் அனுமதி அளித்தது?"

வினாக்கள் தான் தோன்றினவே தவிர விடையளிக்கத் தான் அங்கு ஒருவரும் இல்லை.

திக்குத்தெரியாத காட்டிற்குள் சிக்கியது போல் தவித்திருப்பவனுக்கு விடைக் கூற யார் தான் வருவார்கள்?

இல்லை அவனே அந்த விடைகளை நேரிடையாக அறியும் நாள் ஒன்றும் வருமோ?

அன்று அவனது நிலை?

***************************************


சுழல் உருளை மற்றும் கூம்பு நகரங்கள்.. [spheres, cylinders, and cones cities]

குறைந்தது 3000 மீட்டர் ஆழம் இருக்கும் கடலில் கோளமாகவும், உருண்டைகளாகவும், கூரிய கூம்புகளாகவும் அமைக்கப்பட்டிருக்கும் கடல் நகரம், அது.

நீருக்கடியில் அனைத்து பக்கங்களிலும் இருந்து அழுத்தம் வருவதால், அழுத்தம் அதிகமாக இருக்கும் இடங்களில் அதனைத் தாங்கி நிற்கும் கட்டிடங்கள் கோளங்களாகவோ அல்லது உருண்டைகளாகவோ கட்டப்பட வேண்டும்.

அவ்வாறு கட்டப்பட்ட கடல்நீருக்கும் அடியில் புதைந்திருப்பது போல் தோன்றும் அந்தக் கட்டிடத்தின் முதல் அடுக்கு மனிதர்கள் வாழ்வதற்கு ஏற்ற வகையில் அமைக்கப்பட்டிருக்க, தோனிக்களின் [seapod] வழியாகப் பயனப்படுபவர்கள் புறப்படுவதற்கும், வருகைத் தருவதற்கும் ஏற்றவகையில் இரண்டாவது தளம் அமைக்கப்பட்டிருந்தது.

இதற்குக் கீழ் மூன்று ஆராய்ச்சி நிலையங்களும், அதற்குக் கீழே அடித்தளத்தில், தேவைப்படும் நேரத்தில் பயன்படுத்தும் வகையில் கரியமில வாயு [carbon dioxide] சேகரிக்கப்பட்டு அதற்கான வசதிகள் செய்யப்பட்டிருந்தது.

அதே தளத்தில் ஒரு பக்கத்தில் ஆழ்கடல் வளங்கள் பயிரிடப்பட்டு அபிவிருத்தி செய்யப்படும் வகையிலும் தொழில்நுட்பம் உருவாக்கப்பட்டிருந்தன.

கட்டிடங்களின் அமைப்பு மற்றும் கடலுக்கடியில் உருவாகும் பூகம்பங்களைக் கண்காணிக்கும் தளமும் அங்குக் அமைக்கப்பட்டிருக்க, சுழலாக உருவாக்கப்பட்டிருக்கும் பாதையின் வழியே ஊடுருவிச் சென்று கொண்டிருந்த மங்கலான ஒளியில், முதல் தளத்தில் தனது இருக்கையில் அமர்ந்திருந்த அந்த ஆறரை அடி மனிதனின் முகத்தில் வெட்பம் தகித்துக் கொண்டிருந்தது.

"இந்தத் திட்டத்திற்கு இரண்டு தனியார் துறை நிறுவனங்களான நோயல் பயோ சயின்சஸ் மற்றும் லெவின் சயின்ஸ் பார்க் நிதியுதவி அளித்திருக்கின்றன. வலிமை மற்றும் திறமையின் சாதனை ['a technical tour de force' ] என்ற கூற்றிற்குப் பொருத்தமான வகையில் ஒவ்வொரு டி.என்.எ மூலக்கூறையும் ஒரு முனையிலிருந்து மறுமுனை வரை வரிசைப்படுத்தி, முதுகெலும்புகளின் முழு மரபணுவையும் தயார் செய்து, இந்த ஆராய்ச்சிக்கு தகுமான ஆவணங்களைக் கடந்த ஆண்டு ஆயத்தம் செய்து அரசாங்கத்திடம் சமர்ப்பித்தோம். அரசாங்கத்தினால் அங்கீகரிக்கப்பட்ட பின்பே எங்களது ஆய்வுகளை நாங்கள் துவங்கியுள்ளோம்.. உங்களது கண்களுக்கு முன் இருப்பது இது வரை ஒருவரும் கண்டிராத அதிசயம்.. This is a quantum leap in science..”

மீண்டும் மீண்டும் மூத்த விஞ்ஞானியான ஹில்டனின் வார்த்தைகள் அந்த ஆறரை அடி மனிதனின் செவிப்பறைகளைக் கிழிப்பது போல் ஓங்கி ஒலித்துக் கொண்டிருக்க, விருட்டென்று எழுந்தவனின் வேகத்தில் அந்த உருண்டை உலகமே சுழன்று நின்றது போல் தோன்றியது.

“நீ விலங்குகளிடமும், தாவரங்களிடமும் உன் வித்தையைக் காட்டியிருக்கலாம் நோயல், ஆனால் மனிதர்களிடம் காட்டி இந்த உலகத்தின் அறிவியல் வரலாற்றில் சரித்திரம் படைத்தவனாக உன் பெயர் பதிக்கப்பட நான் விட மாட்டேன்.. விடவே மாட்டேன்..”

வளர்ந்து வரும் தனியார் அறிவியல் நிறுவனமான நோயல் பயோ சயின்ஸ் நிறுவனத்தின் உரிமையாளர் நோயல் ஆர்த்தரைத் தான் அவ்வாறு கடிந்தவாறே கோபத்தில் வார்த்தைகளை உமிழ்ந்து கொண்டிருந்தான் அவன்.

அவன் டானியல் ஆலிவர்.

ஆறரை அடி உயரம் கொண்ட இரும்பு மனிதன் என்று பெயர் பெற்றிருக்கும் டானியல், நோயல் பயோ சயின்ஸ் நிறுவனத்தின் போட்டி நிறுவனமான ஆலிவர் பையோம் [Oliver Biome] நிறுவனத்தின் அதிபர்.

அவனது தந்தை உருவாக்கிய இந்த நிறுவனம் ஏறக்குறைய இருபது வருடங்களாக மனிதர்களின் மரபணு ஆராய்ச்சியில் ஈடுபட்டுக் கொண்டிருக்க, கடந்த ஐந்து வருடங்களுக்கு முன் தன் கனவு நிறைவேறாமலேயே டானியலின் தந்தை இறந்து போனார்.

அன்று அந்நிறுவனத்தின் அதிபர் பதவியில் அமர்ந்த டானியல் தந்தையின் வழித்தடங்களைப் பின்பற்றி அதே ஆராய்ச்சியில் ஈடுபட்டிருக்க, தன்னால் செய்ய முடியாத சாதனையை நோயலின் நிறுவனம் செய்து முடித்திருப்பதில், தன் கனவுக் கோட்டை படாரென்று சரிந்து தன் கண்களின் முன்னே கலைந்து போய்க் கொண்டிருப்பது போல் இருந்ததில் ஆத்திரத்தில் மூழ்க ஆரம்பித்து இருந்தான்.

நோயல் பயோ சயின்ஸ் நிறுவனம் விலங்கு மற்றும் தாவரங்களை ஆராய்ச்சியில் உட்படுத்திக் கொண்டிருந்த பொழுது அதனை அழிக்க அவன் எடுத்த எத்தனையோ முயற்சிகளை நோயலும், அவர் கூட்டு நிறுவனமான லெவின் சயின்ஸ் பார்க் நிறுவனத்தின் அதிபர் லெவினும் முறியடித்திருக்க, இப்பொழுது மனிதர்கள் வரை வந்து, அதற்கான அங்கீகாரங்களையும் பிரபஞ்ச அளவில் பெற்று இருந்த ஆராய்ச்சியை அழிக்கும் வழியறியாது தவித்துக் கொண்டிருந்தான் அவன்.

“மாயன்.. நான் உன்னை இப்பவே பார்க்கணும்.. என் இடத்துக்கு உடனடியா வா..”

பற்களை அழுந்த கடித்தவாறே மாயன் என்னும் அந்த மனிதனை அழைத்தவன், அவன் வருவதற்கு எடுத்துக் கொண்ட ஒவ்வொரு நிமிடத்தையும் யுகங்களாகக் கடத்த, அவன் அறைக்குள் நுழைந்த அந்த ஏழு அடி உயரம் கொண்ட ஆணழகனின் முக அழகில், உருவ அமைப்பில், வலிமை மற்றும் திறமையையும் ஒருங்கே கொண்ட அம்மனிதனின் (?) தேக எழிலில் அதனைப் படைத்தவனே பெருமை கொண்டான்.

அவ்வுலகத்தின் ஐந்து முக்கிய மருத்துவ மற்றும் மனித ஆராய்ச்சி நிறுவனங்களின் வரிசையில் இருக்கும் ‘ஆலிவர் பையோம்’ நிறுவனத்தின் அதிபரான டானியல், தன் படைப்பான மாயனின் பேரழகிற்குப் பின் இருக்கும் கொடூரத்தை நினைத்து தன்னைத்தானே பாராட்டிக் கொண்டவனாய் அவனை அமரப் பணித்தான்.

டானியலுக்கு எதிரில் இருந்த இருக்கையில் சாவதானமாக அமர்ந்த மாயன், ஒரு சில விநாடிகள் டானியலின் முகத்தையே கூர்ந்துப் பார்த்தவன், பிறகு வெகு நிதானமாக அந்தக் கேள்வியைக் கேட்டான்.

“நோயலையும் ஹில்டனையும் லெவினையும் அழிக்கணுமா? அல்லது.. ”

முடிக்காது நிறுத்தியவனைக் கண்டு சற்றே புன்னகைத்த டானியல்,

“உன்னுடைய அல்லதுங்கிற வார்த்தைக்குப் பிறகு வரும் பெண்தான் என்னுடைய முதல் குறி.. அஹானா மோசஸ்.. முதலில் அவள் அழியணும்.. அறிவியலின் திருப்புனைன்னு இவனுங்க சொல்லிட்டு திரிகின்ற, அவள் வயிற்றில் வளரும் குழந்தையும் அவளுடன் சேர்த்து அழியணும்.. பிறகு ஒவ்வொருத்தரையும் உன் விருப்பப்படி அழிச்சிடு மாயன்..” என்று முடித்தான்.

*********************************************

A research center at University of Millestone, PacBio

பேக்பையோவில் இருக்கும் மைல்ஸ்டோன் பல்கழகத்தின் ஆராய்ச்சி நிலையம்.

வழக்கம் போல் அதிகாலையிலேயே வந்திருந்த மூத்த விஞ்ஞானி ஹில்டன், தன்னருகே அமர்ந்து ஆராய்ச்சியில் ஈடுப்பட்டுக் கொண்டிருந்த மியா, ஒலிவியா, யாதவ், லோகன், கெவின் ஆகியோரிடம் ஆராய்ச்சிகளைப் பற்றிய விவாதங்களில் ஈடுபட்டுக் கொண்டிருக்க, அவர்களுக்கு முன் அமர்ந்திருந்தார் ஐம்பத்தி நான்கு வயதான நோயல்.

“வேர் இஸ் அஹானா?”

“சார், ஷான் இறந்து இன்னும் ஒரு வாரம் கூட முடியலை. இன்னமும் அவள் ஷானின் மரணத்தில் இருந்து வெளிவரலை.. கூடிய சீக்கிரமே அவனைக் கல்யாணம் பண்ணிக்கணும்னு அவள் முடிவு செய்திருந்தாள்.. இந்த நேரத்தில் திடீர்னு நடந்த இந்தக் கொலை அவளுக்குப் பெரிய அதிர்ச்சியைக் கொடுத்திருக்கு.. அவள் தைரியமானவ தான், எங்களையும் விடப் பல சதவிகிதம் துணிச்சல் படைத்தவள், அதனால் தான் அவளையே இந்த ஆராய்ச்சிக்கு ஈடுபடுத்துவதற்கு அவச் சம்மதிச்சிருக்காள். ஆனாலும் ஷானுடைய உயிருக்கே இந்த ஆராய்ச்சி ஆபத்தைக் கொண்டு வரும்னு அவள் எதிர்பார்க்கலை.. அதான் ரொம்ப அதிர்ச்சியில் சிக்கியிருக்கா.. ஷி நீட்ஸ் சம் டைம்..”

“ஐ அக்ரீ வித் யு ஒலிவியா.. ஆனாலும் ஷானைக் கொலை செய்தவங்களால அவளுக்கும் ஆபத்து நிறையவே இருக்கு.. இது வரை அவனை யார் கொலை செய்தாங்க, எதற்காகக் கொலை செய்தாங்க, அவனுடைய மரணத்துக்கும் நம்ம ஆராய்ச்சிக்கும் எதுவும் தொடர்பு இருக்கான்னு ஒருவராலேயும் கண்டு பிடிக்க முடியலை.. அப்படி இருக்கும் போது அவள் தனியா இருப்பதை விட இங்க நம்ம கூட இருப்பது தான் அவளுக்குப் பாதுகாப்பு.. அதுவும் இல்லாமல், பல கோடிகளைக் கொட்டி செலவு செய்திட்டு இருக்கிற எங்களுடைய ஆராய்ச்சிக்கு அச்சாணியே அவள் தானே? அவளுக்கு எதுவும் ஆகிடுச்சுன்னா ஏறக்குறைய இருபது வருஷமா நாங்க செஞ்சிட்டு இருக்கிற இந்த ரிசேர்ச் மொத்தமா அழிஞ்சுப் போயிடுமே? நாலு நாள் முன்னாடி வரை அவளைப் பற்றி இந்த உலகத்துக்குத் தெரியாமல் இருந்திருக்கலாம், ஆனால் இப்போ இந்தப் பிரபஞ்சம் பூராவும் தெரிஞ்ச முகம் அவளுடையது தான், இந்த ஆராய்ச்சியை எதிர்க்கிறவங்க யாராக இருந்தாலும் அவங்களால அவளுக்கு எந்த விதத்திலேயும் ஆபத்து வர வாய்ப்பு இருக்கு, அப்படி இருக்கிறப்ப அவள் இப்படித் தனியா இருப்பது நல்லது இல்லை..”

முடித்த நோயலைத் தொடர்ந்த ஹில்டன்,

“நானும் அதே தான் சொன்னேன் நோயல். எங்களை விட உனக்குத் தான் பாதுகாப்பு அதிகம் தேவைப்படுது. அதனால் நோயல் ஏற்படுத்திக் கொடுத்திருக்கிற இடத்தில் எங்களுடன் வந்து இருந்துக்கன்னு ஆரம்பத்தில் இருந்தே எவ்வளவோ எடுத்துச் சொன்னேன், அவள் கேட்கலை.. அதுக்கு அந்த ஷானும் ஒரு காரணம்.. ஏதோ ஒரு காரணத்துக்காகத் தான் அவன் அவளைக் கல்யாணம் செய்துக்க விரும்பியிருக்கான்.. அவன் தான் எங்களுடன் அவள் தங்குவதற்கு அனுமதிக்கவும் மறுத்தான். அவங்க எங்கேஜ்மெண்டுக்கு கூட என்னையோ வேற அதிகாரிகளையோ அஹானா அழைப்பதற்கு அவன் சம்மதிக்கலை.. அன்னைக்கு நைட் அவளை எப்படியோ அவன் கூடத் தங்க வைக்க அவன் முயற்சித்திருக்கான்.. ஆனால் அவள் அங்க தங்கவில்லை, அவனை மறுத்துட்டு அவளுடைய வீட்டுக்குப் போயிட்டா.. ஒரு வேளை அவளைக் கொலை செய்ய முயற்சித்தவங்க தான் ஷானைக் கொன்று இருக்கலாமோன்னு சந்தேகமாவும் இருக்கு…” என்றார்.

“ஒலிவியா, அஹானாவிற்குக் கால் பண்ணி அவளை உடனடியா இங்க வரவழை, இதற்கு மேலும் ரிஸ்க் எடுக்க நாங்க தயாராக இல்லை.. அவள் இப்பவே இங்க வரணும்..”

கூறிய நோயலின் வார்த்தைக்குக் கட்டுப்பட்டது போல் அஹானாவை ஒலிவியா அழைக்க, தனக்கு பின்னாளில் நடக்கவிருக்கும் அசம்பாவிதமும், அன்றைய நாள் தன் வாழ்நாளில் மறக்க முடியாத ஒரு நாளாக மாறப்போகும் அதிசயத்தையும் அறியாது தனது ஸ்கைப்பாடிற்குள் நுழைந்தாள் அஹானா.


************************************

”ஹவ் ஆர் யூ ஜீவன்?”

“நான் நல்லா இருக்கேன் டாக்டர்.. ஆனால் இன்னும் என்னை டிஸ்சார்ஜ் செய்யாமல் வைத்திருக்கீங்க? ஏதோ விபத்தில் சிக்கியதால் தான் நான் இங்க அட்மிட் ஆகிருக்கேன்னு சொல்றீங்க, அப்படின்னா கண்டிப்பா இந்த விஷயம் போலீஸுக்குத் தெரிஞ்சுருக்கணும், ஆனால் ஏன் என்னைத் தேடி எந்தப் போலிஸும் வரலை?”

“உங்களைப் போலீஸ் தான் கொண்டு வந்து இங்க அட்மிட் செய்தாங்கன்னு யார் சொன்னது ஜீவன்?”

“நீங்க என்ன சொல்றீங்க டாக்டர்?”

“உங்களைப் போலிஸ் கொண்டு வந்து அட்மிட் செய்யலைன்னு சொன்னேன்..”

“அப்படின்னா யாரு இங்க என்னைக் கொண்டு வந்தது?”

“தெரியலை, ஆனால் இங்க ஹாஸ்பிட்டல் காரிடாரில் நீங்க கிடந்தீங்க.. உங்க உடம்பில் தலையைத் தவிர மற்ற இடங்களில் பட்டிருந்த காயங்களை எங்களால் உடனடியாகக் குணப்படுத்த முடிந்தது. ஆனால் மூளை அதிகளவில் பாதிக்கப்பட்டிருந்ததுனால அதற்கான ட்ரீட்மெண்ட்டைக் கொடுப்பதில் தான் சில சிக்கல்கள் இருந்தது.. எங்களுடைய மருத்துவக் குழுவில் இருக்கும் எல்லாரும் சேர்ந்து அதற்கான ஒரு ட்ரீட்மெண்டை பற்றி முடிவு செய்த பிறகு தான் உங்களுக்கு மருந்துக்களையும் கொடுக்க ஆரம்பித்தோம்.. சில நாட்கள் உங்களைக் கோமாவிலும் வைக்க வேண்டியதாக இருந்தது..அதே போல் சில அறுவை சிகிச்சைகளும் செய்ய வேண்டி இருந்தது.. இப்ப தான் நீங்கள் தேறிட்டு வர்றீங்க, உங்க பெயர் ஜீவன் அப்படின்னு நீங்கள் சொல்லித்தான் எங்களுக்கே தெரியும்.. ஆனால் இது நாள் வரை உங்களைத் தேடி யாரும் இங்க வரவும் இல்லை… அதனால் நீங்க எங்க ஹாஸ்பிட்டலுக்கு எப்படி வந்து சேர்ந்தீங்கன்னு எங்களுக்கும் தெரியலை..“

“என்ன டாக்டர், நான் கண் முழிச்ச விநாடியில் இருந்து என் வாழ்க்கையில் பார்க்காத விஞ்ஞான முன்னேற்றங்களையும் அதிசயங்களையும் இங்க பார்த்துட்டு இருக்கேன்.. இதோ நீங்க கூட நிஜமா எனக்கு முன் தோன்றாமல் ஏதோ ஒரு பிம்பமா எனக்கு முன்னாடி நின்னுட்டு இருக்கீங்க. இவ்வளவு விஞ்ஞான முன்னேற்றம் உள்ள நாடு இந்நாள் வரை எங்க இருந்ததுன்னு நானே குழம்பிப் போயிருக்கேன். இப்பேற்ற பட்ட நாட்டில் மருத்துவமனைக்கு ஒருவன் தானே வந்திருக்கான், இல்ல அவனை யாரோ கொண்டு வந்து போட்டுருக்காங்க.. ஆனால் யார் கொண்டு வந்து போட்டாங்கன்னு தெரியலைன்னு சொல்றீங்க. நம்புற மாதிரியா இருக்கு?”

வினவியவனுக்குப் பதில் அளிக்க இயாலதது போல் புருவங்களைச் சுருக்கிய அந்தத் தலைமை மருத்துவரின் பிம்பமும் சட்டென அவனது பார்வையில் இருந்து மறைய, மீண்டும் தலையைப் பிடித்துக் கொண்டான் ஜீவன்.

‘என்னைத் தேடி யாருமே வரலைன்னு வேற சொல்றாங்கன்னா நான் எங்கு இருந்து வந்திருப்பேன்? எப்படியும் என்னைத் தெரிஞ்சவங்க இங்க இருக்கத்தானே செய்வாங்க, நான் அவங்களை எப்படியாவது காண்டாக்ட் செய்யணும்.. ஆனால் இந்த ரூமுக்குள்ளேயே ஏதோ ஜெயிலில் வைத்திருக்க மாதிரி இவங்க என்னை வச்சிருக்காங்க? நான் எந்தக் கேள்வி கேட்டாலும் இப்படித் திடீர்னு மறைஞ்சு வேற போயிடறாங்க... இந்த மனிதர்கள் செய்யும் ஆராய்ச்சிகளை எல்லாம் பார்க்கும் போது என்னை வைச்சுக் கூட ஏதாவது ஆராய்ச்சி செய்யலாம்னு திட்டம் போட்டுட்டு இருக்காங்களோ என்னவோ? முதலில் இவங்கக்கிட்ட இருந்து நான் தப்பிக்கணும்.. அதே போல் என்னைப் பற்றித் தெரிஞ்சுக்கனும்னா நான் இங்க இருந்து எவ்வளவு சீக்கிரம் முடியுமோ அவ்வளவு சீக்கிரம் வெளியேறணும்.. எப்படி இங்க இருந்து நான் வெளியே போவது? அப்படியே வெளியே போனாலும் யாரை சந்திப்பது? யாரிடம் உதவிக் கேட்பது?’

யோசித்துக் கொண்டிருந்தவனின் மனக்கண்களில் படர்ந்த ஒரே முகம் அஹானா.

சில நாட்களுக்கு முன்னர் அவன் செய்திகளில் கண்ட அவளது முகமும், அவள் தற்போது ஈடுபட்டிருக்கும் ஆராய்ச்சி நடக்கும் இடத்தின் பெயரும் ஜீவனின் மூளைக்கு எட்ட, அடுத்தச் சில நிமிடங்களில் ஒருவரும் அறியாத வகையில் அந்த மருத்துவமனையில் இருந்து வெளியேறும் யுக்திகளை ஆராயத் துவங்கினான் அவன்.

தான் இருப்பது எந்த இடம், இவ்வளவு விஞ்ஞான வளர்ச்சியைக் கொண்டிருக்கும் இந்த நாடு பூகோளத்தில் தான் இருக்கின்றதா அல்லது ஏதோ ஒரு வழியில் வேறு பிரபஞ்சத்திற்குள் வந்துவிட்டோமோ என்று அறியாத நிலையில், அங்கு இருந்து தப்பித்துக் கொள்ளும் முதல் அடியை எடுத்து வைத்தான் ஜீவன்.

*****************************************************

ஒலிவியா, யாதவ், மியா, கெவின் என்று அவளது குழுவினரின் அழைப்பில் அவளது அலைபேசி அலறிக் கொண்டே இருந்தாலும், அஹானாவின் காதுகளுக்கு மட்டும் அவை எட்டவே இல்லை.

காரணம் அவள் கேள்விப்பட்டிருந்த அந்த அதிர்ச்சிகரமான செய்தி.

திடீரென்று தன் முன் ஒரு நாள் தோன்றி தன்னை வெகுநாளாகக் காதலிப்பதாகச் சொல்லி தன் மனதை மாற்றியவன் ஷான்.

தான் எவ்வளவோ மறுத்தும் விடாது திருமணத் தேதியை அவசரகதியில் முடிவு செய்து நிச்சயதார்த்தையும் முடித்த அவனது வேகம், தன்னைச் சந்திக்கும் ஒவ்வொரு நாளும் தன்னை அவனுக்கு அருகில் வைத்துக் கொள்ள அவன் துடித்ததன் நோக்கம், பல உண்மைகளைக் கல்லறை வரை எடுத்துச் சென்று விட்ட அவனது கொலை என்று அனைத்துக்கும் பின்னர் இருந்த ஒரே நபர், டானியல் ஆலிவர்.

இரு நாட்களுக்கு முன் ஆராய்ச்சிக் கூடத்தில் இருந்து அழைத்த நோயல் அவள் இனி தனித்திருப்பது நல்லதல்ல என்று எவ்வளவோ எடுத்துக் கூறியும் மறுத்துவிட்டு தன் இல்லத்திற்குத் திரும்பி வந்திருந்தவள் அவள்.

அதனில் நோயலுக்கு மட்டும் அல்ல, ஹில்டனுக்குமே பெரிய வருத்தம்.

இவ்வளவு நடந்தும் தங்களது பேச்சினைக் கேட்காது தனித்துச் செல்பவளைக் கண்டு கோபம் மூண்டாலும், ஆராய்ச்சியின் மையப்புள்ளியான அவளை அதற்குமேல் வற்புறுத்த இயலாது தவித்துப் போனவர்கள், ஷானின் கொலைக்குக் காரணமானவர்களைக் கண்டு பிடிக்கப் பெரும் முயற்சியில் தீவிரமாய் இறங்கினர்.

எதிர்பார்த்தது போல் கொலையாளியைக் கண்டுப்பிடித்தும் விட்டனர்.

அவளை எச்சரிக்கை செய்வதற்காக உடனடியாகத் தனித்துச் சந்திக்க வேண்டும் என்று நோயல் கூற, அவரது வார்த்தையைத் தட்ட இயலாது சந்திக்கச் சென்றவள் அதிர்ந்துப் போகும் அளவிற்கு அவர் கூறியச் செய்திகளே இவை.

“ஷான் வேற யாரும் இல்லை அஹானா, டானியல் ஆலிவரின் கையாள்.. நம்ம ஆராய்ச்சியைத் தடுக்க எவ்வளவோ முயற்சி செய்த அவங்களால ஒன்று மட்டும் ரொம்ப நாள் வரை கண்டு பிடிக்க முடியாமல் இருந்து, அதில் நாம் மனிதர்கள் எவரையும் இந்த ஆராய்ச்சிக்கு உட்படுத்தி இருக்கின்றோமோ இல்லையாங்குறது தான்.. அதைத் தெரிஞ்சிக்க டானியல் நம்ம குழுவில் இருந்து ஒருவரைத் தேர்ந்தெடுக்க விரும்பியிருக்கான்.. அப்ப பரிசீலனை செய்தப் போது, ஆறு பேர் கொண்ட குழுவில் நீ மட்டும் அவனுக்குத் தனியா தெரிஞ்சிருக்க..

உன்னுடைய துணிவும் புத்திசாலித்தனமும் நீ தான் எங்கள் ஆராய்ச்சியின் மையப்புள்ளின்னு அவனை எண்ண வச்சிருக்கு.. அதற்காகத் தான் ஷானை உன்கூடப் பழக வைச்சிருக்கான். ஷான் மூலமா நீ தான் எங்கள் ஆராய்ச்சியின் கருவை சுமந்திட்டு இருக்கங்கிறதையும் தெரிந்து கொண்டான்.. அதற்குப் பிறகு உன்னை எப்படியும் அழிச்சிடறதுன்னு முடிவு செய்துருக்கான்.. அதாவது உன்னையும் உன் வயிற்றில் வளரும் குழந்தையையும் அழிக்கணும் அப்படிங்கிறது தான் அவனது நோக்கமே.. ஆனால் அதுக்கு முன்னாடி இந்த ஆராய்ச்சிகள் பற்றிய விவரங்களையும் ஆவணங்களையும் உன் மூலமா எப்படியாவது கைப்பற்றிடணும்னு திட்டம் போட்டுருக்கான்.

ஆனால் அவன் திட்டம் கை நழுவிப் போயிடுச்சு, அதற்குக் காரணம் ஷான்.. உன் நிச்சயர்தாத்த விழா அன்று ஒலிவியா, கெவின், யாதவ், மியா எல்லாரையும் ஷானுடைய வீட்டில் தங்க வைக்க வேண்டும்னு ஷானிற்குக் கட்டளை விதிச்சிருக்கான் டானியல்.. அன்றைக்கு நைட் இவர்களை மிரட்டி ஆராய்ச்சியைப் பற்றிய எல்லா விவரங்களையும் இவர்களிடம் இருந்து தெரிஞ்சிக்கிட்டு, பிறகு எல்லாரையும் கொலை செய்யணுங்கிறது தான் டானியலின் திட்டம்.. ஒரு வேளை இவர்கள் யாரும் ஷானுடைய வீட்டில் தங்கவில்லை என்றாலும் உன்னை மட்டுமாவது எப்படியும் அங்கு வைத்திருக்கணும்னு டானியல் சொல்லிருக்கான், ஆனால் நீ மறுத்து அங்க இருந்து கிளம்பிட்ட.. அதனால் அந்தக் கோபத்தினால் தான் அவனுடைய ஆளுங்க ஷானைக் கொலை செய்திருக்காங்க.. ஷானுடைய அப்பார்ட்மெண்டில் நம்ம ஆராய்ச்சி சம்பந்தமா ஏதாவது டாக்குமெண்ட்ஸ், ப்ரூஃப்ஸ் இருக்கான்னு அவனுடைய ஆட்கள் தேடிப் பார்த்திருக்காங்க.. ஆனால் நீ எல்லாத்தையும் ரொம்ப ரகசியமா வச்சிருந்திருக்க.. ஷானிடமும் எந்த விசயத்தையும் நீ பகிர்ந்திருக்கலை.. Hence Daniel could not even come closer to our research.. ஆனால் நாம் அப்படியே இதை விட்டுட முடியாது..

ஒரு முறை தோல்வியைக் கண்ட டானியல் நிச்சயம் சும்மா இருக்க மாட்டான்.. எப்படியும் அவனுடைய ஆட்கள் உன்னைத் தேடி வருவாங்க.. என்ன தான் யாராலும் நெருங்க முடியாத அளவிற்கு இது வரை உன்னுடைய வீட்டிற்குத் தேவையான எல்லாப் பாதுகாப்பையும் நாங்க செய்திருந்தாலும், டானியல் இப்போ எதையும் செய்யறதுக்குத் துணிந்த மன நிலையில் இருக்கான்.. அவனால் எப்பவும் உன் உயிருக்கோ, உன் வயிற்றில் வளரும் கருவிற்கோ ஆபத்து நேரிடலாம். அவன் உன்னை நெருங்குவதற்குள் உன்னை மிகுந்த ஒரு பாதுகாப்பான இடத்துக்குக் கொண்டு போகணும்.. அது என்னால் மட்டும் தான் முடியும்.."

டானியலையும் ஷானையும் பற்றித் தெரிந்து கொண்ட நாளில் இருந்து பெரும் அதிர்ச்சியில் மூழ்கி இருந்தவளின் புத்தியை ஆக்கிரமித்து இருந்த ஒரே விஷயம், எவ்வாறு தன்னைத் தற்காத்துக் கொள்வது.

அவள் கேள்விப்பட்டவரை டானியல் மனிதர்களை நம்புவதை விட அவன் படைக்கும் இயந்திரங்களையே அதிகம் நம்புகிறவன்.. அப்படிப்பட்ட சக்தி வாய்ந்த இயந்திரங்களின் கைகளில் மட்டும் தான் சிக்கிக் கொண்டால், தன் நிலை என்ன?

மூளை குழப்பத்தில் ஆழ்ந்து இருக்க, மீண்டும் அழைத்தது அலைபேசி. ஆனால் இப்பொழுது அழைத்தது நோயல்.

"உனக்கான ஏற்பாடுகளைச் செய்துவிட்டோம். உடனடியாகக் கிளம்பி வா.."

அவரது அழைப்பை ஏற்றுக் கொண்ட அஹானா மறுநிமிடமே தனது தானியங்கி காருக்குள் ஏறியவள் சில மணித்துளிகளில் ஆராய்ச்சி நடக்கும் இடத்தினை அடைந்தாள்.

ஆழ பெருமூச்சினை எடுத்துத் தன்னை ஆசுவாசப்படுத்திக் கொண்டவளாகக் காரை விட்டு இறங்கியவள் ஆராய்ச்சி கூடத்தை நோக்கி நடந்து வந்து கொண்டிருக்க, தன்னைத் தொடர்ந்து வந்து கொண்டிருந்த ஏழு அடி உயர இயந்திர மனிதன் மாயனை அவள் கவனிக்கத் தவறினாலும்,

மருத்துவமனையில் இருந்து தப்பித்து வந்த ஒவ்வொரு நிமிடமும் ஏதோ வெளிச்சம் என்பதே இல்லாத இருளடைந்த அடர்ந்தக் காட்டுக்குள் தனித்து அகப்பட்டது போல் அப்பிரஞ்சத்திற்குள் தவித்தவனாய், அவர்களின் ஆராய்ச்சிக் கூடத்தைப் பெரும்பாடுப்பட்டுக் கண்டு பிடித்திருந்த ஜீவன் அஹானாவைத் தொடர்ந்து வந்து கொண்டிருக்க,

அஹானாவின் பார்வையில் இருந்து தப்பித்திருக்கும் மாயன், ஜீவனின் கண்களில் இருந்து தப்பாது போனது ஏன்?

Good destiny or ill fate?

சிரஞ்சீவிதம்..

The Journey of an Immortal!

தொடரும்..
 
Last edited:

saru

Member
Nammalu anga poium sariyave yosikuran ya
Epdi hospital ah irundu thapicharu
Ahana va Mayan kita irundu Kaapatha poraru
Super
 

Chitra Balaji

Active member
Wooooooooow woooooow mam.... Semma semma episode..... Romba romba arumai ah kondu poringa ஒரு ஒரு episode yum......enna aaga pooguthoo தெரியல...
 
Omg!!! Ahana kannukku theriyatha Maayan Jeewan kannukku mattum theriyurana??? Apoo Jeewan yaru?? Avanum oru experiment ah??

Enekku antha 5 researchers kullayum oru blacksheep thoongittu irukkumo nu doubt ah irukku
 

Lucky Chittu

New member
Sema super mam. Nichayam mayan kita irundhu ahanaava kapathiduvaan ana eppadi? ahanakkum jeevanukkum enna samandham ithu theriyanum. Waiting for updates mam
 

Pranavi

New member
Brammipu vaasika vaasika viyapparuku epdi ipdilam yosikurenga yaarunga nenga ipdi epdi..... katpanaiku apatpatu iruku ovvoru vaarthayum wowwww thn
 

Thani

Member
ஜீவன் கண்ணுல மாயன் மாட்டினான் .....இனி என்னதான் நடக்மப்போகுதோ ..
 

Members online

No members online now.

Latest Updates

Buy TANJORE PAINTING @ ETSY.COM
Top